To 80% των πολυκατοικιών της Πάτρας χρήζουν ανάγκη παρεμβάσεων και συντήρησης στις προσόψεις τους, δηλαδή στις πλευρές που «βλέπουν» σε δρόμους ή σε πλατείες.
Ειδικότερα, όταν αναφερόμαστε σε περιοχές όπως το ιστορικό κέντρο της Πάτρας, αλλά και οι περιφερειακοί δρόμοι γύρω από αυτό, όπου η πλειοψηφία των πολυκατοικιών έχουν ανεγερθεί στις δεκαετίες του ’60 και του ’70, με τις πιο νεότερες από αυτές την δεκαετία του ’80.
Εδώ δηλαδή και 40 έως και πάνω από 60 έτη. Σύμφωνα με επαγγελματίες και επιστήμονες του κατασκευαστικού κλάδου οι βασικοί άξονες για να χαρακτηρίσει κανείς την κατάσταση ενός κτιρίου είναι η στατική του επάρκεια, η λειτουργικότητα – αισθητική του και η ενεργειακή του αναβάθμιση.
Ακριβός ο στατικός έλεγχος
Ως προς την στατική του επάρκεια οι έλεγχοι που έχουν γίνει στο σύνολο των κτισμάτων και ειδικότερα των πολυκατοικιών που υψώνονται γύρω μας είναι ελάχιστοι. Το…. σπορ είναι αρκετά ακριβό αφού η μελέτη στατικής επάρκειας φτάνει το ύψος των 150.000 ευρώ, ποσό απαγορευτικό για τους περισσότερους ιδιοκτήτες.
Η αύξηση του συντελεστή αντισεισμικής προστασίας που έχει περάσει με βάση την κείμενη νομοθεσία έχει κάνει τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα για τους ιδιοκτήτες. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι όσα κτίρια δεν έχουν περάσει από στατικό έλεγχο ή δεν τηρούν τον συντελεστή αντισεισμικής προστασίας, είναι επικίνδυνα. Όμως από την άλλη δημιουργούνται ερωτηματικά.
Όταν φτάνουν στο τέλμα
Το σίγουρο είναι από πλευράς λειτουργικότητας και αισθητικής υπάρχει ζήτημα, από την στιγμή που οι ιδιοκτήτες ή οι ένοικοι μιας πολυκατοικίας ή ενός κτιρίου διστάζουν και το σκέφτονται να προχωρήσουν στις απαραίτητες εργασίες συντήρησης.
Προχωρούν, σύμφωνα πάντα με επαγγελματίες του κατασκευαστικού κλάδου, μόνο όταν το πράγμα έχει φτάσει στο τέλμα και όταν τους αναγκάζει ο νόμος, γνωρίζοντας ασφαλώς ότι τα ποσά μιας αποζημίωσης για ένα πιθανό ατύχημα για παράδειγμα από πτώση σοβάδων θα είναι πολύ υψηλότερα από αυτά των οικοδομικών εργασιών για τη συντήρηση τους.
Δεν συμφωνούν εύκολα
Το μεγάλο πρόβλημα πάνω στο όλο θέμα είναι οι συνιδιοκτήτες, δηλαδή οι ένοικοι πολυκατοικιών που έχουν διαμερίσματα στην κυριότητα τους, οι οποίοι και σπανίως συμφωνούν στο να γίνουν ή όχι οι απαραίτητες εργασίες.
Για αυτό και πλέον το ζήτημα το αναλαμβάνει η διαχειριστική εταιρεία μιας πολυκατοικίας η οποία και παίρνει προσφορές από τους εργολάβους και προχωράει, αφού πρώτα το θέμα περάσει στην γενική συνέλευση, μια διαδικασία που χρειάζεται και τον ανάλογο χρόνο.
Η ενεργειακή αναβάθμιση
Από την άλλη τα προγράμματα που προωθούν την ανακαίνιση και την ενεργειακή αναβάθμιση, μπορεί να έχουν βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό σε επίπεδο διαμερισμάτων και σπιτιών στον εκσυγχρονισμό τους, όμως, σε επίπεδο κτισμάτων και κτιρίων, δεν έχουν κάνει κάτι ανάλογο.
πηγή Εφημερίδα Νεολόγος
Είναι ελάχιστες οι πολυκατοικίες που έχουν καταφέρει να μπουν σε τέτοια προγράμματα, άρα με δεδομένο ότι οι περισσότερες είναι δεκαετιών δεν έχουν αναβαθμιστεί ενεργειακά, ενώ σε ότι αφορά τα νεοκλασικά κτίρια το πρόγραμμα «Διατηρώ» που θα έδινε μια ανάσα, παραμένει ανενεργό.
Βαγγέλης Καραχάλιος, πρόεδρος ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδας
«Από πλευράς επικινδυνότητας δεν θα έλεγα ότι η γενικότερη κατάσταση στο σύνολο των κτισμάτων της Πάτρας, είναι κακή. Υπάρχουν βέβαια σημεία και δρόμοι μέσα στην πόλη, με εγκαταλειμμένα κτίσματα, ενώ υπάρχουν κτίρια δεκαετιών που χρειάζονται παρεμβάσεις και εργασίες για τη συντήρηση τους».
Γιάννης Πανταζόπουλος, πρόεδρος αντιπροσωπείας ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδας
«Τα κτίσματα προσαρμόζονται στις ανάγκες της κάθε εποχής. Για αυτό και βλέπουμε οι ανακαινίσεις που γίνονται να οδηγούν σε μικρότερα σπίτια και διαμερίσματα σε σύγκριση με παλιότερα. Αυτό πάντως που χαρακτηρίζει την γενικότερη εικόνα των κτισμάτων της πόλης είναι η εγκατάλειψη. Δεν συντηρούνται όπως πρέπει παρόλο που το κόστος μιας απλής συντήρησης είναι μικρό».
