Η επανάληψη του διλήμματος για το ποιος θα κυβερνήσει την χώρα μετά τις κάλπες που θα στηθούν την άνοιξη του 2027, είχε έναν και μόνο στόχο: να καταστήσει σαφές ότι η Νέα Δημοκρατία είναι το μόνο κόμμα που μπορεί να κυβερνήσει με ασφάλεια τη χώρα. Ότι είναι η μόνη δύναμη που έχει σχέδιο, κοστολογημένο πρόγραμμα και όραμα για το που θέλει να πάει την Ελλάδα το 2030.
Ήταν επίσης σαφές ότι αυτό θα είναι και το κεντρικό ερώτημα που θα θέτει ο Κ. Μητσοτάκης κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, όχι όπως είπε για να εκβιάσει, αλλά γιατί τα …κουκιά και οι δυνατότητες της αντιπολίτευσης είναι μετρημένες. Με δύο νέα κόμματα να εμφανίζονται στην πολιτική σκηνή, ο κατακερματισμός είναι εμφανής και οι δυνατότητες συνεργασίας αδύνατες.
Θέτοντας αυτό το δίλημμα, ο Κ. Μητσοτάκης θα επιχειρήσει να πείσει ότι ο ίδιος και η κυβέρνησή του είναι η μόνη πολιτική δύναμη που έχει αποδείξει διαχειριστική ικανότητα στις κρίσεις. Από την εισβολή στον Έβρο και την πανδημία, αλλά και εν όψει της διαφαινόμενης κρίσης από την πόλεμο στην Μέση Ανατολή, όπου όλα τα σενάρια για την επόμενη ημέρα είναι ανοιχτά. Όπως λένε συνεργάτες του Πρωθυπουργού, το ερώτημα για το ποιος θα σηκώσει το τριψήφιο τηλέφωνο στις 3 τα ξημερώματα, ποιος θα επικοινωνήσει με τις Βρυξέλλες ή με κάποιον ξένο ηγέτη δεν είναι ρητορικό. Είναι πραγματικό και την απάντηση θα την δώσουν οι πολίτες με την ψήφο τους. Η καταληκτική ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας εκτός από τον στόχο της συσπείρωσης και της ενότητας είχε και ένα μήνυμα που θα το δούμε να “φιγουράρει” στη διάρκεια της προεκλογικής μάχης. Μετά το συμβόλαιο αλήθειας που υπέγραψε η ΝΔ με τους πολίτες το 2019, αυτό θα μετατραπεί σε συμβόλαιο αποτελέσματος για το 2030.
Σε αυτό το κλίμα, ο Πρωθυπουργός έθεσε και τους τρείς στόχους της τρίτης θητείας του. Την ευημερία, με μείωση της ανεργίας στο 6%, την ασφαλή και ισχυρή Ελλάδα, και την αναγέννηση του κράτους με το ξερίζωμα της νοοτροπίας που πλήγωσε.
Η παράταξη είχε ανάγκη αυτό το συνέδριο αλλά και τις ενέσεις συσπείρωσης που έγιναν τόσο από τον Πρωθυπουργό όσο και από κορυφαία κομματικά στελέχη, μετά την εσωστρέφεια και τον προβληματισμό που είχε διεισδύσει στο γαλάζιο στρατόπεδο, αρκετό καιρό τώρα. Αυτός ήταν εμφανής και στον “παλμό” του συνεδρίου, ο οποίος δεν ήταν το ίδιο πανηγυρικός με άλλα συνέδρια, γεγονός που αποδίδεται και στην φθορά της 7ετούς διακυβέρνησης.
Στελέχη και βουλευτές που βρέθηκαν το τριήμερο στο εκθεσιακό κέντρο, επεσήμαναν όμως και το πώς τοποθετήθηκαν στο γαλάζιο τοπίο πρωτοκλασσάτα στελέχη, με φόντο την μετά τον Κυριάκο Μητσοτάκη ημέρα. Όλοι όμως παρατηρούσαν ότι ακόμη και οι αιχμές που υπήρξαν, έγιναν με τρόπο θεσμικό, κόσμιο, και πάντα στο όνομα της ιδρυτικής διακήρυξης του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Δύο ήταν τα πρόσωπα που συζητήθηκαν περισσότερο στο 16ο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας.
Αυτό του Νίκου Δένδια, και της πολιτικής του πρότασης για την διακυβέρνηση της Ελλάδας το 2030, αλλά και του Κυριάκου Πιερρακάκη, ο οποίος δεν περιορίστηκε στα του οίκου του αλλά έκανε μία εφ όλης της ύλης ομιλία, “ακουμπώντας” και θέματα εξωτερικής πολιτικής, ενώ απάντησε και στα εσωκομματικά, λέγοντας ότι οι μεγάλες παρατάξεις δεν πρέπει να κοιτάζουν τον καθρέφτη τους, αλλά την κοινωνία. Στα πολλά κυβερνητικά στελέχη που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ζήτησαν “ομόνοια” και επιστροφές, αλλά και στις προειδοποιήσεις του Θοδωρή Ρουσσόπουλου για να μην γίνει η… μπλε φανέλα πουκάμισο αδειανό, απάντησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, βάζοντας τέλος στην συζήτηση για τους πρώην: “Την ιστορία την γράφουν οι παρόντες και οι συμμετέχοντες στους αγώνες τους. Εμείς μαζί θα γράψουμε το επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας της Νέας Δημοκρατίας”.
