Στη δυνατότητα της Αιγιάλειας και των Καλαβρύτων να λειτουργήσουν ως ένας ενιαίος προορισμός πίστης, ιστορίας, πολιτισμού και αυθεντικής εμπειρίας αναφέρθηκε ο Ανδρέας Κατσανιώτης, μιλώντας στο φόρουμ για τον θρησκευτικό τουρισμό στην Αιγιάλεια.
Ο κ. Κατσανιώτης υπογράμμισε ότι ο σύγχρονος επισκέπτης αναζητά κάτι περισσότερο από ένα μεμονωμένο αξιοθέατο. Θέλει να γνωρίσει τόπους με ταυτότητα, μνήμη, αυθεντικότητα και ουσιαστικό περιεχόμενο. Σε αυτό το πλαίσιο, όπως σημείωσε, η Αιγιάλεια και τα Καλάβρυτα διαθέτουν όλα τα στοιχεία για να συγκροτήσουν μια ολοκληρωμένη διαδρομή με ισχυρή τουριστική και πολιτιστική δυναμική.
Η Αιγιάλεια, με τη θάλασσα, το βουνό, το κρασί, τη γαστρονομία, τα τοπικά προϊόντα, τα προσκυνήματα, τα μοναστήρια και την εγγύτητα στην Αθήνα, μπορεί να συνδεθεί οργανικά με τα Καλάβρυτα, που φέρουν ξεχωριστό ιστορικό και θρησκευτικό βάρος μέσα από την Αγία Λαύρα, το Μέγα Σπήλαιο, τη μνήμη της Επανάστασης, το φυσικό τοπίο και τη βαριά ιστορική τους ταυτότητα.
Από την Παναγία Τρυπητή στην Αγία Λαύρα και το Μέγα Σπήλαιο
Σύμφωνα με τον Ανδρέα Κατσανιώτη, ανάμεσα στην Αιγιάλεια και τα Καλάβρυτα υπάρχει μια φυσική, ιστορική και βιωματική διαδρομή, που ξεκινά από το Διακοπτό, περνά από τον Βουραϊκό και τον Οδοντωτό και καταλήγει από τη θάλασσα στο βουνό, ενώνοντας την πίστη με την ιστορία και την εμπειρία με τη μνήμη.
Ο ίδιος στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία του θρησκευτικού τουρισμού, επισημαίνοντας ότι αφορά τη σύνδεση με την παράδοση, την τέχνη, την αρχιτεκτονική, την πίστη και την εθνική μνήμη. Από την Παναγία Τρυπητή στο Αίγιο μέχρι την Αγία Λαύρα και το Μέγα Σπήλαιο στα Καλάβρυτα, όπως ανέφερε, η περιοχή διαθέτει σταθμούς πνευματικής, ιστορικής και εθνικής αναφοράς.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στη σχέση της περιοχής με την Επανάσταση του 1821, τονίζοντας ότι για την Αχαΐα η ιστορική μνήμη παραμένει ζωντανή στους τόπους, στα μοναστήρια, στις αφηγήσεις και στους ανθρώπους.
Η ανάγκη για κοινή ταυτότητα
Ο Ανδρέας Κατσανιώτης υποστήριξε ότι η Αιγιάλεια και τα Καλάβρυτα χρειάζεται να πάψουν να προβάλλονται αποσπασματικά και να οργανωθούν ως ενιαία διαδρομή εμπειρίας.
Στην πρότασή του περιλαμβάνεται η σύνδεση:
της Παναγίας Τρυπητής με το ιστορικό Αίγιο,
του Διακοπτού με τον Βουραϊκό,
του Οδοντωτού με τα Καλάβρυτα,
του Μεγάλου Σπηλαίου και της Αγίας Λαύρας με τη μνήμη της Επανάστασης,
του κρασιού και της γαστρονομίας της Αιγιάλειας με τη φιλοξενία και τη φυσική ομορφιά των Καλαβρύτων.
Όπως σημείωσε, αυτή η σύνθεση μπορεί να δημιουργήσει ένα ισχυρό brand προορισμού. Το brand, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν εξαντλείται σε ένα λογότυπο ή σε ένα σύνθημα. Είναι η εμπειρία που κρατά ο επισκέπτης όταν φεύγει, η ιστορία που μεταφέρει και ο λόγος για τον οποίο θα θελήσει να επιστρέψει.
Κομβικός ο ρόλος του Οδοντωτού
Ξεχωριστή θέση στην τοποθέτηση του Ανδρέα Κατσανιώτη είχε ο Οδοντωτός Σιδηρόδρομος Διακοπτού – Καλαβρύτων, τον οποίο χαρακτήρισε ζωντανό τοπόσημο και βασικό στοιχείο της τουριστικής, πολιτιστικής και βιωματικής ταυτότητας της περιοχής.
Ο Οδοντωτός, όπως ανέφερε, ενώνει τη θάλασσα με το βουνό, την Αιγιάλεια με τα Καλάβρυτα, τον Βουραϊκό με την ιστορική μνήμη. Γι’ αυτό, η ασφαλής επαναλειτουργία του θεωρείται κρίσιμη, όχι μόνο ως τεχνικό ζήτημα, αλλά ως αναπόσπαστο κομμάτι της συνολικής εικόνας και εμπειρίας που μπορεί να προσφέρει η Αχαΐα.
Ο κ. Κατσανιώτης σημείωσε ότι η συζήτηση για τον τουρισμό εμπειρίας στην περιοχή δεν μπορεί να αγνοεί ένα από τα ισχυρότερα βιωματικά της στοιχεία.
«Χρειάζεται στρατηγική δεκαετίας»
Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Ανδρέας Κατσανιώτης στάθηκε στην ανάγκη συνέργειας και κοινής στρατηγικής. Τουρισμός, Πολιτισμός, Περιφέρεια, Δήμοι, Εκκλησία, Επιμελητήριο, επαγγελματίες, παραγωγοί, οινοποιοί και πολιτιστικοί φορείς, όπως ανέφερε, χρειάζεται να κινηθούν με κοινή κατεύθυνση.
Κατά τον ίδιο, όταν οι δράσεις παραμένουν χωριστές, το αποτέλεσμα μένει αποσπασματικό. Όταν όμως συνδέονται, δημιουργείται ταυτότητα. Και όταν η ταυτότητα αποκτά βιωματικό περιεχόμενο, τότε μπορεί να διαμορφωθεί ένα πραγματικό brand προορισμού.
Ο Ανδρέας Κατσανιώτης υπογράμμισε ότι η Αιγιάλεια και τα Καλάβρυτα διαθέτουν μια από τις πιο δυνατές διαδρομές πίστης, ιστορίας και ελευθερίας στην Ελλάδα. Το ζητούμενο, όπως τόνισε, είναι να οργανωθεί, να προστατευθεί και να αναδειχθεί με στρατηγική βάθους χρόνου, πέρα από πρωτοβουλίες μιας μόνο θητείας.
