Πώς ο Vincent van Gogh ενέπνευσε μια από τις πιο κλασικές σκηνές του Stanley Kubrick

Οι άντρες στον πίνακα σκοντάφτουν σε μια κυκλική πορεία, που δεν διακρίνεται παρά μόνο από το ύψος τους. Είναι ένας ομοιόμορφος κύκλος που δεν τελειώνει ποτέ, εμπνευσμένος από την εκδοχή ενός εξίσου σκοτεινού καλλιτέχνη. Ο Gustave Doré δημιούργησε το «London: A Pilgrimage» σε μια προσπάθεια να απαθανατίσει την πόλη στην πιο αυθεντική και σκληρή της κατάσταση και επέλεξε να απεικονίσει μια αυλή γυμναστικής στο Newgate.

Τόσο η σκηνή του Kubrick όσο και το έργο του Vincent van Gogh θυμίζουν επίσης το «The Ballad of Reading Gaol» του Oscar Wilde «Περπάτησα, με άλλες ψυχές να πονούν / Μέσα σε ρινγκ / Και αναρωτιόμουν αν ο άνθρωπος είχε κάνει / Ένα σπουδαίο ή μικρό πράγμα», ένα βασανισμένο ποίημα που χρησιμοποιεί τον ατελείωτο κυκλικό περίπατο ως τρόπο να τονίσει το πώς εγκλωβίστηκαν οι κρατούμενοι και τελικά οι ίδιοι οι άνθρωποι μέσα στις κοινωνίες.

Στην εικόνα του Vincent van Gogh, ένα πρόσωπο κρυφοκοιτάζει: ένας άντρας στο κέντρο με κόκκινα μαλλιά και άρρωστη όψη. Το πρόσωπό του είναι σχεδόν πράσινο και ο ίδιος φαίνεται σχεδόν ξεπλυμένος. Η σκηνή που δανείστηκε ο Kubrick από τον πίνακα του van Gogh είναι κλειστοφοβική, οι επιβλητικοί ψηλοί τοίχοι που ζωγράφισε ο van Gogh μεταφέρθηκαν στο πλατό για να μεταφράσουν πόσο σφιχτά εγκλωβισμένοι ήταν οι κρατούμενοι.

Αν και ο Kubrick είπε κάποτε ότι οι ταινίες θα μπορούσαν να μεταφέρουν συναισθήματα και διάθεση με τρόπο που «καμία άλλη μορφή τέχνης δεν μπορεί να ελπίζει να κάνει ποτέ», το χέρι του van Gogh ενέπνευσε τελικά τον σκηνοθέτη.