Μια ιστορική στιγμή για την τοπική ιστορία της οινοποιίας της Αχαΐας αποτέλεσε η συνάντηση που έγινε την Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου στο ξενοδοχείο My Way της Πάτρας. Εκεί αναδείχτηκε το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί Μαυροδάφνης της Αχαΐας, καθώς δεν έχουν την δυνατότητα αναγραφής της ποικιλίας στην ετικέτα της φιάλης των κρασιών που παράγουν, εφόσον πρόκειται για ξηρή οινοποίηση. Ήταν η πρώτη φορά που παραγωγοί από τα περισσότερα οινοποιεία της Δυτικής Ελλάδας κατάφεραν να συγκεντρωθούν και να θέσουν στη δημόσια συζήτηση το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν με στόχο οργανωμένα να μπορέσουν να κάνουν τα απαραίτητα βήματα για να καταφέρουν να το επιλύσουν. Είναι ένα πρόβλημα που δημιουργεί ουσιαστικά παραγωγούς δύο ταχυτήτων. Εκείνους που άφοβα αναγράφουν το όνομα της ποικιλίας στο μπουκάλι και εκείνους που πρέπει να βρουν έναν περιφραστικό τρόπο για να αναφερθούν στην ποικιλία.
Στην πρώτη «Οινική Συνάντηση Δυτικής Ελλάδας», που έγινε χάρη στην βοήθεια της ΠΕΔ Δυτικής Ελλάδος, μετείχαν οι : Εριφύλη Παρπαρούση, από την Οινοποιία «Παρπαρούσης», Θεοδώρα Ρούβαλή από το Oινοποιείο «Ρούβαλης», Στάθης Αργυρόπουλος, από την «Αχαΐα Κλάους», Ευαγγελία Αμαντήτη από την Cavino, Αναστάσιος Τσίτσας, από τους «Αμπελώνες Ρίρα», Βασίλης Αποστολόπουλος από την Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Πατρών, Φώτης Παναγόπουλος από το «Κτήμα Ορφανού», Κώστας Κανακάρης από το Οινοποιείο «Κανακάρη», Αλέξης Παπασταματόπουλος από το «Κτήμα Παπασταματόπουλου» στην Κάτω Αχαΐα κ.α.
Στην εκδήλωση παρέστη ο Αντιπεριφερειάρχης Παναγιώτης Σακελλαρόπουλος ο οποίος άκουσε το πρόβλημα και δεσμεύτηκε την συζήτησή του σε θεσμικό επίπεδο.
Από την ιστορική αυτή συγκυρία εκείνο το οποίο αποφάσισαν από κοινού οι παριστάμενοι οινοποιοί ήταν να δημιουργήσουν μια επιτροπή που με την βοήθεια της Περιφέρειας θα μπορέσουν να θέσουν το ζήτημα στο Υπουργείο Γεωργίας. Στόχος να εισακουστεί το αίτημα, δεδομένου ότι θα πρέπει να ληφθούν ουσιαστικές νομοθετικές πρωτοβουλίες. Πρόκειται για ένα διάταγμα του 1971 το οποίο κατατάσσει την ποικιλία αμπέλου Μαυροδάφνη στα γλυκά κρασιά και σε περίπτωση ξηρής οινοποίησης απαγορεύεται η αναγραφή του ονόματος.
Από την πλευρά του ο Μάριος Πραπόπουλος, εκ μέρους της «Αγροδιατροφικής Σύμπραξης» της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος επεσήμανε ότι εφόσον τα οινοποιεία που είναι μέλη της Σύμπραξης θέσουν το ζήτημα, θα τεθεί και από την πλευρά του το αίτημα στην Περιφέρεια για να επιλυθεί.
Ήταν μια ιστορική στιγμή πάντως καθώς για πρώτη φορά μετά από 52 χρόνια που έχει τεθεί το συγκεκριμένο διάταγμα σε ισχύ, γίνονται προσπάθειες εναρμονισμού με τις ανάγκες της αγοράς. Και αυτό γιατί οι εξαγωγές ξηρής Μαυροδάφνης στο εξωτερικό δείχνουν ότι το συγκεκριμένο κρασί έχει κατακτήσει τους οινόφιλους. Ωστόσο, κάποιος καταναλωτής στην Ευρώπη ή σε τρίτη χώρα που θα αγοράσει μια ξηρή Μαυροδάφνη, μάταια θα ψάχνει να ανακαλύψει τι ήταν η ποικιλία που δοκίμασε για να την αντιστοιχήσει, να την κατατάξει και να έχει επί της ουσίας την δική του άποψη γι’ αυτό που αγόρασε.
