Μια νέα θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση της ακράτειας ούρων έρχεται να προσφέρει εναλλακτικές λύσεις σε ασθενείς που δυσκολεύονται να ελέγξουν την κύστη τους, χωρίς να χρειάζεται να λαμβάνουν καθημερινά φαρμακευτική αγωγή.
Πρόκειται για μια μικρή εμφυτεύσιμη συσκευή, η οποία τοποθετείται στην εσωτερική πλευρά του αστραγάλου, με τοπική αναισθησία, σε διαδικασία που διαρκεί περίπου 25 λεπτά. Σύμφωνα με τον καθηγητή και ειδικό στην ουρογυναικολογία Άγγελο Λιάπη, η μέθοδος εμφανίζει ποσοστά επιτυχίας που φτάνουν έως και το 80%, όπως ανέφερε σε συνέντευξή του στο Πρακτορείο FM.
Η διέγερση νεύρου που ελέγχει την κύστη
Η λειτουργία της συσκευής βασίζεται στη διέγερση του κνημιαίου νεύρου, το οποίο συνδέεται με νευρικά κυκλώματα που συμμετέχουν στον έλεγχο της ουροδόχου κύστης.
Στόχος είναι να περιοριστούν οι ακούσιες συσπάσεις της κύστης, οι οποίες προκαλούν ξαφνική και έντονη επιθυμία για ούρηση, συχνά συνοδευόμενη από ακούσια απώλεια ούρων.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, η συγκεκριμένη τεχνολογία έχει λάβει έγκριση από τον αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) και χρησιμοποιείται ήδη σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Γερμανία και η Γαλλία. Η προσδοκία είναι να γίνει διαθέσιμη και στην Ελλάδα.
Οι διαφορετικές μορφές ακράτειας
Η ακράτεια ούρων δεν εκδηλώνεται με τον ίδιο τρόπο σε όλους τους ασθενείς. Ο ειδικός διακρίνει τρεις βασικές μορφές:
- Ακράτεια από προσπάθεια: Η απώλεια ούρων εμφανίζεται κατά τον βήχα, το φτέρνισμα, την άρση βάρους ή άλλες δραστηριότητες που αυξάνουν την πίεση στην κοιλιά.
- Επιτακτική ακράτεια: Ο ασθενής αισθάνεται ξαφνική και έντονη ανάγκη να ουρήσει, χωρίς να μπορεί εύκολα να αναβάλει την επίσκεψη στην τουαλέτα.
- Μικτή ακράτεια: Συνδυάζονται συμπτώματα των δύο προηγούμενων μορφών.
Η επιτακτική ακράτεια συνδέεται με δυσλειτουργία των μηχανισμών ελέγχου της κύστης και μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής.
Ποιες άλλες θεραπείες υπάρχουν
Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τη μορφή και τη βαρύτητα του προβλήματος. Στις διαθέσιμες επιλογές περιλαμβάνονται οι ασκήσεις ενδυνάμωσης του πυελικού εδάφους, γνωστές ως ασκήσεις Kegel, η φαρμακευτική αγωγή και, σε επιλεγμένες περιπτώσεις, η χορήγηση βοτουλινικής τοξίνης τύπου Α.
Οι ασκήσεις του πυελικού εδάφους μπορούν να βοηθήσουν ιδιαίτερα σε περιπτώσεις ήπιας ακράτειας, ενώ η βοτουλινική τοξίνη χρησιμοποιείται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις επιτακτικής ακράτειας. Η δράση της είναι προσωρινή και ενδέχεται να απαιτείται επανάληψη της θεραπείας.
Ορισμένα φάρμακα, από την άλλη πλευρά, μπορεί να προκαλέσουν ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως ξηροστομία, δυσκοιλιότητα, θολή όραση ή αίσθημα παλμών, γεγονός που καθιστά αναγκαία την εξατομικευμένη επιλογή θεραπείας από τον γιατρό.
Η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης
Οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι η απώλεια ούρων δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα πρόβλημα που πρέπει να γίνεται αποδεκτό με την πάροδο της ηλικίας. Η έγκαιρη αξιολόγηση από ουρολόγο ή, όπου ενδείκνυται, ουρογυναικολόγο συμβάλλει στην αναγνώριση της αιτίας και στην επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής προσέγγισης.
Παράλληλα, η απώλεια βάρους σε άτομα με παχυσαρκία, ο περιορισμός της καφεΐνης και του αλκοόλ και η αντιμετώπιση του χρόνιου βήχα μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση των συμπτωμάτων σε ορισμένους ασθενείς.
Η νέα συσκευή δημιουργεί πρόσθετες προοπτικές για την αντιμετώπιση της επιτακτικής ακράτειας. Ωστόσο, τα αναφερόμενα ποσοστά επιτυχίας δεν εγγυώνται το ίδιο αποτέλεσμα για κάθε ασθενή, ενώ η καταλληλότητα της μεθόδου πρέπει να αξιολογείται από εξειδικευμένο γιατρό.
