Μια τριλογία ντοκιμαντέρ για την δημιουργία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ) αποτελεί τη νέα πρόταση πολιτικής επικοινωνίας από το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα με στόχο «να ξανασυνδεθεί η πολιτική με τις πραγματικές εμπειρίες και τις προσδοκίες των ανθρώπων», σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση.
«”Το πρόσημο της πολιτικής”, “Η ελπίδα της ανατροπής” και “Η ώρα της ευθύνης” είναι τα τρία επεισόδια μιας ενιαίας αφήγησης που ξεκινά από τον Αλέξη Τσίπρα, περνά στις αγωνίες της νέας γενιάς και ολοκληρώνεται στη συλλογική στιγμή της δημιουργίας του νέου πολιτικού φορέα», αναφέρει η ανακοίνωση, σημειώνοντας πως «η παρουσίαση αυτή δεν αποτελεί μια συμβατική πολιτική καμπάνια», αλλά «δοκιμάζει μια διαφορετική αφηγηματική γλώσσα», αξιοποιώντας «κινηματογραφικές τεχνικές, στοιχεία ντοκιμαντερίστικης παρατήρησης και προσωπική προφορική αφήγηση».
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει η ΕΛΑΣ, «η πρωτοβουλία σχεδιάστηκε και έγινε πράξη από εθελοντές και εθελόντριες» και συγκεκριμένα από νέους καλλιτέχνες, σκηνοθέτες, κινηματογραφιστές και σπουδαστές που «ανέλαβαν να δομήσουν, να καταγράψουν με την ξεχωριστή ματιά τους, να μας μεταφέρουν προβληματισμούς και αδιέξοδα, να μας μεταφέρουν ελπίδα και ένα νέο πολιτικό μήνυμα, με καθαρότητα, αμεσότητα, χωρίς κλισέ». «Μια πρωτοβουλία με χαρακτηριστικά handmade που σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε υπό την επιστημονική επιμέλεια και τον δημιουργικό συντονισμό της Φανής Κουντούρη, Aναπλ. Καθ. Πολιτικής Επιστήμης και Επικοινωνίας», εξηγεί η ΕΛΑΣ.
Στο πρώτο επεισόδιο, ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται στο επίκεντρο ενός διαφορετικού πολιτικού πορτρέτου. Μέσα από προσωπικές σκέψεις, μνήμες και έναν εσωτερικό μονόλογο, η αφήγηση δεν «επιχειρεί μια συμβατική βιογραφική αναδρομή ούτε έναν απολογισμό της πολιτικής του πορείας. Αναζητά κάτι βαθύτερο: ποιο είναι σήμερα το πρόσημο της πολιτικής και τι σημαίνει δημόσια ευθύνη; Το πρόσωπο γίνεται έτσι η αφετηρία και όχι ο τελικός προορισμός της αφήγησης».
Τσίπρας: «Η πολιτική είναι αυτό που οι άνθρωποι παράγουν για να ορίσουν τις ζωές τους»
Ο Αλέξης Τσίπρας κατά τη διάρκεια του ντοκιμαντέρ: «Γεννήθηκα και μεγάλωσα στους Αμπελόκηπους, στην οδό Φθιώτιδος αριθμός 41, κοντά στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας και στο γήπεδο του Παναθηναϊκού. Γεννήθηκα στις 28 του Ιούλη το 1974. Η μεταπολίτευση έγινε 24 Ιούλη. Υπήρχε το πνεύμα του ενθουσιασμού για την πτώση της χούντας.
Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που ήταν έντονη πολιτική συζήτηση. Ο πατέρας μου, ήταν ΠΑΣΟΚ, τα αδέλφια μου, ήταν στην ΚΝΕ. Ακολούθησε το δικό μου δρόμο.
Η ενασχόλησή μου με τα κοινά και με την πολιτική έχει ένα στοιχείο ρομαντισμού, διεκδίκησης του ονείρου. Αυτό το συναρπαστικό ότι μπορεί κάποιοι άνθρωποι να αλλάζουν τον κόσμο, ότι μπορεί μέσα από τη δράση μας να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο. Νομίζω ότι σήμερα η πολιτική είναι μια αρνητικά φορτισμένη έννοια. Είναι ταυτισμένη με την αδυναμία να αλλάξει η ζωή μας.
Υπάρχει απογοήτευση. Υπάρχουν πολλές στιγμές που πιστεύεις ότι είναι πολύ δύσκολο όλο αυτό. Υπάρχουν πολλές στιγμές που απογοητεύεσαι διότι χάνεις τις μάχες που δίνεις. Αλλά πιστεύω στη διάκριση της Αριστεράς με την Δεξιά.
Πιστεύω στη διαφορά των ιδεολογιών. Και πιστεύω και στην πολιτική, με την έννοια ότι η πολιτική είναι αυτό που οι άνθρωποι παράγουν για να ορίσουν τις ζωές τους και άρα καθορίζει τις ζωές τους.
Από το πρόσημο που έχει η πολιτική. Μπορεί να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων. Και ο αγώνας συνεχίζεται από όλους μας».
