Θλίψη στον εμπορικό κόσμο της Πάτρας προκάλεσε η είδηση του θανάτου του επίτιμου προέδρου του Εμπορικού Εισαγωγικού Συλλόγου Πατρών, Σοφοκλή Κολαΐτη, γνωστού σε όλους ως «Σοφούλη».
Ο Σοφοκλής Κολαΐτης υπήρξε μια εμβληματική προσωπικότητα του πατραϊκού εμπορίου, με πολυσχιδή δράση, όραμα και σημαντική συμβολή στις διεκδικήσεις και την πρόοδο του κλάδου. Διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου από το 1987 έως το 1993, αφήνοντας έντονο το αποτύπωμά του σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για την ελληνική αγορά.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ), καθώς και της Ομοσπονδίας Πελοποννήσου. Το 1988 πρότεινε στο Πανεπιστήμιο Πατρών την παραχώρηση 250 στρεμμάτων στον Ρηγανόκαμπο για τη δημιουργία χονδρεμπορικού κέντρου, ενώ παράλληλα εξέδιδε έως το 1990 την εφημερίδα «Εμπορικά Νέα», ενισχύοντας την επικοινωνία με τα μέλη του Συλλόγου.
Με παρεμβάσεις και προτάσεις προς τη δημοτική αρχή, ζητούσε την επανασύσταση της Επιτροπής Πόλης, με στόχο την ενεργοποίηση των παραγωγικών φορέων της Πάτρας για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της πόλης. Παράλληλα, αγωνίστηκε για την ίδρυση δεύτερου τελωνείου στο λιμάνι της Πάτρας.
Ιδιαίτερα διορατικός για τις εξελίξεις στην ευρωπαϊκή αγορά, με αφορμή την ολοκλήρωση της συμφωνίας της ΕΟΚ το 1992 είχε δηλώσει χαρακτηριστικά:
«Δεν είναι παράδεισος ούτε κόλαση. Καλούμαστε όμως να επιβιώσουμε μέσα σ’ αυτό το χώρο, να δουλέψουμε σκληρά, να εκσυγχρονιστούμε για να μπορέσουμε να ανταγωνιστούμε τους συνεταίρους μας».
Βασική του ανησυχία υπήρξε το μέλλον της μικρής επιχείρησης απέναντι στην επέκταση των μεγάλων ευρωπαϊκών εμπορικών αλυσίδων στην ελληνική αγορά.
Ακόμη και μετά τη συνταξιοδότησή του παρέμεινε δραστήριος, συμμετέχοντας στη δημιουργία των «Γερουσιαστών του Ελληνικού Εμπορίου». Το 2001 εξέδωσε το βιβλίο «Χρονικό μιας προσφοράς», αφιερωμένο στο εμπόριο και την πόλη της Πάτρας, ενώ το 2017 κυκλοφόρησε το δεύτερο έργο του με τίτλο «Αναδρομή σε δύσκολους καιρούς».
Όσοι τον γνώρισαν κάνουν λόγο για έναν άνθρωπο πάντα πρόσχαρο, με διάθεση προσφοράς και ουσιαστικής στήριξης στους νεότερους. Ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε η ομιλία που εκφώνησε στα 100 χρόνια του Συλλόγου, παρουσιάζοντας μέσα από έναν λόγο 20 σελίδων την ιστορία του φορέα.
Η απώλειά του αφήνει ένα σημαντικό κενό στον εμπορικό και κοινωνικό ιστό της Πάτρας.
