Σε ηλικία 97 ετών έφυγε από τη ζωή ο Εντουάρ Μπαλαντίρ, ο πολιτικός που κατέγραψε το όνομά του στην ιστορία ως ο τελευταίος πρωθυπουργός της Γαλλίας κατά τη διάρκεια της θητείας του Φρανσουά Μιτεράν. Ως μια από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της γαλλικής κεντροδεξιάς, ο Μπαλαντίρ ανέλαβε τα ηνία της κυβέρνησης το 1993, μετά τη νίκη της παράταξής του στις βουλευτικές αναμετρήσεις, λίγο πριν την ολοκλήρωση της δεύτερης επταετούς περιόδου του Σοσιαλιστή προέδρου στο Μέγαρο των Ηλυσίων.
Η πορεία προς την πρωθυπουργία και η ρήξη με τον Σιράκ
Η ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Μπαλαντίρ υπαγορεύτηκε από τη στρατηγική απόφαση του Ζακ Σιράκ, ο οποίος ηγείτο τότε της δεξιάς. Ο Σιράκ απέφυγε να επιδιώξει μια νέα περίοδο «συγκατοίκησης» με τον Μιτεράν, καθώς εκτιμούσε πως η ανάληψη της πρωθυπουργίας κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Σοσιαλιστή ηγέτη ήταν ο καθοριστικός παράγοντας που τον είχε οδηγήσει στην ήττα στις προεδρικές εκλογές του 1988. Έτσι, ο Μπαλαντίρ ανέλαβε το αξίωμα το 1993, ανταποκρινόμενος στο αίτημα του Σιράκ, με τον οποίο διατηρούσε φιλικούς δεσμούς επί τρεις δεκαετίες.
Η διεκδίκηση της προεδρίας και η πολιτική αποχώρηση
Παρά την αρχική συμφωνία, η εντυπωσιακή άνοδος της δημοτικότητάς του κατά τη διετή πρωθυπουργική του θητεία ώθησε τον Μπαλαντίρ να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία της Γαλλίας στις εκλογές του 1995. Η απόφασή του αυτή τον έφερε αντιμέτωπο τόσο με τον Ζακ Σιράκ όσο και με τον Σοσιαλιστή Λιονέλ Ζοσπέν. Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου διαμορφώθηκαν ως εξής:
- Λιονέλ Ζοσπέν: 23,3%
- Ζακ Σιράκ: 20,8%
- Εντουάρ Μπαλαντίρ: 18,6%
Μη καταφέρνοντας να προκριθεί στον δεύτερο γύρο, ο Μπαλαντίρ παρείχε τη στήριξή του στον Σιράκ, ο οποίος εν τέλει επικράτησε και εξελέγη πρόεδρος. Μετά από αυτή την εκλογική αποτυχία, ο ίδιος επέλεξε να απομακρυνθεί οριστικά από τον πολιτικό στίβο.
Οι νομικές περιπέτειες
Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Εντουάρ Μπαλαντίρ βρέθηκε στο επίκεντρο δικαστικών ερευνών με την κατηγορία ότι είχε χρησιμοποιήσει παράνομα κεφάλαια από συμβάσεις στρατιωτικού εξοπλισμού μεταξύ Γαλλίας και Πακιστάν για τη χρηματοδότηση της προεκλογικής του εκστρατείας. Το 2021, το δικαστήριο τον αθώωσε από τις κατηγορίες. Αντιθέτως, ο τότε υπουργός Άμυνας της κυβέρνησής του, Φρανσουά Λεοτάρ —ο οποίος έχει πλέον αποβιώσει— κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο ετών με αναστολή.
