Σε ανακοίνωσή του, το Εργατικό Κέντρο Πάτρας, αναφέρει:
“Μέσα σε λίγες μόλις ώρες ξέσπασαν χθες (6/5/26) δύο πυρκαγιές σε χώρους δουλειάς στην Πάτρα. Η μία σε κατάστημα εστίασης στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου και η δεύτερη στο εργοστάσιο ανακύκλωσης ελαστικών Tyres Herco S.A. στη ΒΙΠΕ Πατρών. Στο συγκεκριμένο εργοστάσιο, τα τελευταία 17 χρόνια, οι εργαζόμενοι μετρούν ήδη δύο νεκρούς συναδέλφους και πολλαπλά επικίνδυνα περιστατικά.
Δεν πρόκειται για «ατυχίες». Πρόκειται για προδιαγεγραμμένα εργοδοτικά εγκλήματα.
· Το 2009 έπιασε φωτιά στις εγκαταστάσεις της εν λόγω επιχείρησης και μάλιστα αποζημιώθηκε με 300.000 ευρώ από την ασφαλιστική.
· Το 2010 συνάδελφος μετανάστης σκοτώθηκε όταν υπέρβαρος σάκος πλαστικού έπεσε από μεγάλο ύψος, αποτέλεσμα ασυντήρητων και επικίνδυνων υποδομών.
· Το 2011 ξέσπασε πυρκαγιά από ανάφλεξη επεξεργασμένου λεπτόκοκκου υλικού λόγω σπινθήρα από βραχυκύκλωμα. Η επιχείρηση μετά αποζημιώθηκε με 3.163.171 ευρώ
· Το 2018 συνάδελφος έχασε τη ζωή του όταν του δόθηκε εντολή να επισκευάσει υπερθερμασμένο ηλεκτρομειωτήρα σε ύψος, χωρίς μέτρα ασφαλείας και χωρίς την αναγκαία εκπαίδευση. Το ίδιο το δικαστήριο έκρινε ότι επρόκειτο για βαριά αμέλεια της εργοδοσίας.
· Και σήμερα, το 2026, νέα πυρκαγιά.
Οι πολιτικές της «αυτορρύθμισης» των επιχειρήσεων και της αδειοδότησης με απλή γνωστοποίηση, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο — πολιτικές που υλοποίησαν διαδοχικά οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ — έχουν ήδη αποδείξει τις τραγικές συνέπειές τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το εργοστάσιο της «Βιολάντα». Στην Πάτρα μέσα σε διάστημα μόλις δύο εβδομάδων σημειώνεται νέο σοβαρό «ατύχημα» στη ΒΙΠΕ, γεγονός που αποδεικνύει ότι η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο.
Οι ευθύνες όλων όσοι διαμόρφωσαν και στήριξαν αυτό το πλαίσιο είναι τεράστιες.
Πόσες φωτιές, πόσοι νεκροί και πόσες «συμπτώσεις» χρειάζονται ακόμη για να κινηθούν επιτέλους οι αρμόδιοι μηχανισμοί;
Αντιπροσωπεία της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Πάτρας βρέθηκε άμεσα στο εργοστάσιο και διαπίστωσε ότι τρεις εργαζόμενοι παρέμεναν στον χώρο, ενώ με ευθύνη τόσο της εργοδοσίας όσο και της Πυροσβεστικής έπρεπε να έχουν απομακρυνθεί.
Απαιτήσαμε την άμεση εκκένωση του χώρου και τη διεξαγωγή όλων των αναγκαίων ελέγχων ώστε να εξακριβωθούν τα αίτια της πυρκαγιάς, καθώς και να δοθεί στη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου χωρίς καμία καθυστέρηση το πόρισμα της Πυροσβεστικής. Αντί γι’ αυτό, συναντήσαμε μια προκλητική και επίμονη άρνηση από την ηγεσία της Πυροσβεστικής”.
