ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Γ. ΠΑΛΟΥΜΠΗ,
Πολιτικός Επιστήμονας
Υποψήφιος Βουλευτής Αχαΐας – Ελληνική Λύση
Μετά την κοινοβουλευτική ερώτηση της Ελληνικής Λύσης για την κατάσταση στο Κατάστημα Κράτησης Πάτρας, καταγράφονται συγκεκριμένες κινήσεις για την ενίσχυση της ιατρικής και ψυχιατρικής κάλυψης. Είναι θετικά βήματα. Όμως η νοσηλευτική στελέχωση παραμένει χωρίς συγκεκριμένη απάντηση, ενώ η υποστελέχωση, τα χιλιάδες οφειλόμενα ρεπό και η ασφάλεια του προσωπικού εξακολουθούν να απαιτούν λύσεις.
Στις 3 Ιουλίου 2026 κατατέθηκε στη Βουλή από την Ελληνική Λύση κοινοβουλευτική ερώτηση προς τα Υπουργεία Προστασίας του Πολίτη και Υγείας με θέμα «Κρίσιμη η κατάσταση στο Κατάστημα Κράτησης Πάτρας».
Η παρέμβαση βασίστηκε σε συγκεκριμένα στοιχεία των εργαζομένων.
Από τις 118 οργανικές θέσεις, σύμφωνα με το υπόμνημά τους, υπηρετούσαν 91 υπάλληλοι, αλλά μόλις 56 ήταν πραγματικά διαθέσιμοι για καθήκοντα φύλαξης. Τα οφειλόμενα ρεπό ξεπερνούσαν τις 12.500, ενώ τις νυχτερινές ώρες, σύμφωνα πάντα με όσα καταγγέλθηκαν, μόλις έξι φύλακες καλούνταν να επιτηρούν περίπου 700 κρατούμενους.
Δεν πρόκειται απλώς για αριθμούς. Πρόκειται για την ασφάλεια εργαζομένων και κρατουμένων και για την ίδια την ομαλή λειτουργία του σωφρονιστικού καταστήματος.
Τι έγινε μετά την ερώτηση
Η απάντηση του Υπουργείου Υγείας καταγράφει συγκεκριμένες ενέργειες.
Στο Ειδικό Περιφερειακό Ιατρείο υπηρετεί ήδη ένας γιατρός Γενικής Ιατρικής. Στις 8 Ιουλίου, με απόφαση της 6ης ΥΠΕ, προβλέφθηκε η μετάβαση ψυχιάτρων στο Κατάστημα Κράτησης μία φορά την εβδομάδα και εκ περιτροπής.
Στις 17 Ιουλίου εγκρίθηκε επίσης η δυνατότητα συνεργασίας για ένα έτος με τρεις ιδιώτες γιατρούς, Ψυχίατρο, Καρδιολόγο και Παθολόγο, και στις 28 Ιουλίου ακολούθησε πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος.
Η χρονική ακολουθία είναι σαφής:
3 Ιουλίου: κοινοβουλευτική ερώτηση.
8 Ιουλίου: πρώτη απόφαση.
17 Ιουλίου: έγκριση συνεργασίας με ιδιώτες γιατρούς.
28 Ιουλίου: πρόσκληση ενδιαφέροντος.
Δεν θα ήταν τεκμηριωμένο να ισχυριστούμε ότι οι αποφάσεις αυτές ελήφθησαν αποκλειστικά εξαιτίας της κοινοβουλευτικής παρέμβασης.
Είναι όμως γεγονός ότι μετά την ανάδειξη του προβλήματος στη Βουλή ακολούθησαν, μέσα στον ίδιο μήνα, συγκεκριμένες διοικητικές ενέργειες.
Και όταν γίνονται θετικά βήματα, οφείλουμε να τα αναγνωρίζουμε.
Το κρίσιμο κενό παραμένει
Στην κοινοβουλευτική ερώτηση τέθηκε συγκεκριμένα και το ζήτημα της στελέχωσης του ιατρείου με νοσηλευτές, ώστε οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι να μην επιβαρύνονται με καθήκοντα που δεν αντιστοιχούν στον ρόλο τους.
Στην απάντηση του Υπουργείου Υγείας δεν υπάρχει συγκεκριμένη δέσμευση για νοσηλευτική στελέχωση.
Χρειάζεται λοιπόν καθαρή απάντηση: θα τοποθετηθούν νοσηλευτές, πόσοι και πότε;
Παράλληλα, παραμένει ο πυρήνας του προβλήματος: η υποστελέχωση του φυλακτικού προσωπικού.
Η αρχική ερώτηση ζητούσε απαντήσεις για την κάλυψη των οργανικών θέσεων, τα χιλιάδες οφειλόμενα ρεπό, την αναλογία προσωπικού προς κρατουμένους και τα μέτρα προστασίας μετά τα περιστατικά βίας.
12.500 οφειλόμενα ρεπό δεν μπορούν να αποτελούν κανονικότητα. Και έξι φύλακες για περίπου 700 κρατούμενους τη νύχτα δεν είναι απλώς υπηρεσιακό πρόβλημα. Είναι ζήτημα ασφάλειας.
Οι πρώτες κινήσεις έγιναν – Τώρα χρειάζονται αποτελέσματα
Η ενίσχυση της ιατρικής και ψυχιατρικής κάλυψης είναι θετική εξέλιξη.
Δεν αρκεί.
Χρειάζεται νοσηλευτική στελέχωση. Χρειάζεται ενίσχυση του φυλακτικού προσωπικού. Χρειάζεται λύση για τα χιλιάδες συσσωρευμένα ρεπό.
Όταν η Πολιτεία κάνει ένα θετικό βήμα, πρέπει να το αναγνωρίζουμε. Όταν όμως τα βασικά προβλήματα παραμένουν, πρέπει να επιμένουμε.
Ο στόχος δεν είναι να καταθέτουμε ερωτήσεις στη Βουλή. Ο στόχος είναι οι ερωτήσεις να οδηγούν σε απαντήσεις και οι απαντήσεις σε αποτελέσματα.
Γι’ αυτό ο φάκελος του Καταστήματος Κράτησης Πάτρας παραμένει ανοιχτός.
