Tο κάθε κοινό περιμένει μια έντονη εμπειρία όποτε κάθεται στις θέσεις του στον κινηματογράφο. Είτε καλή είτε κακή εμπειρία, βαθιά ή στοιχειωμένη, το ελάχιστο αναμενόμενο είναι ότι οι παρευρισκόμενοι θα έχουν φύγει νιώθοντας έστω κάτι. Σε μια συγκεκριμένη περίπτωση ταινίας, αυτό το συναίσθημα αποδείχτηκε η …δυσεντερία. Ακούγεται εντελώς ζοφερό αλλά όμως είναι η αλήθεια. Πάμε να δούμε τι ακριβώς συνέβη…
Όταν προβαλλόταν το «The Mad Doctor of Blood Island» του 1969, πολλοί θαμώνες υπέφεραν εκ των υστέρων από μια βασανιστική ασθένεια αφού ένα τέχνασμα μάρκετινγκ πήγε φρικτά λάθος. Αυτές τις μέρες, η προώθηση του viral και η περιστασιακή πρόσθετη χρέωση 3D είναι σχεδόν τόσο τεχνητή αλλά και αναγκαία όσο η επιβίωση της κινηματογραφικής βιομηχανίας, αλλά κάποτε υπήρχε μια ευρεία επιθυμία να διαφημιστεί μια επερχόμενη κυκλοφορία – συνήθως στο είδος του τρόμου ή της φαντασίας – με εξ ολοκλήρου «χειροποίητα» μέσα.