Η αναφορά του Πατρινού δικηγόρου Βασίλειου Λυμπέρη κατά του δημάρχου Ταξιάρχη Βέρρου διαβιβάζεται στο Υπουργείο Εσωτερικών και στην ΚΕΔΕ. Ζητά έλεγχο για τον τρόπο που εκτελέστηκαν αποφάσεις του Πρωτοδικείου Μυτιλήνης, με αποζημιώσεις 150.000 ευρώ για τους συγγενείς του θύματος. Οι ισχυρισμοί δεν έχουν ακόμη κριθεί από δικαστήριο και εκκρεμούν εφέσεις.
Του Γιώργου Καρβουνιάρη
Μια καταγγελία με σοβαρές αιχμές κατά του δημάρχου Δυτικής Λέσβου Ταξιάρχη Βέρρου διαβιβάζεται στις αρμόδιες αρχές. Ο καταγγέλλων ζητά να ελεγχθούν δικαστικές αποφάσεις, κατασχέσεις και διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης που συνδέονται με εργατικό δυστύχημα στη Λέσβο. Την αναφορά υπογράφει ο Πατρινός δικηγόρος Βασίλειος Κων. Λυμπέρης, ο οποίος εμφανίζεται στο έγγραφο ως πληρεξούσιος δικηγόρος και ζητά να διερευνηθεί η υπόθεση σε βάθος.
Η καταγγελία απευθύνεται, μεταξύ άλλων, στο Υπουργείο Εσωτερικών και συγκεκριμένα στη Γενική Γραμματεία Αυτοδιοίκησης και Αποκέντρωσης, καθώς και στην Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας. Στο κείμενο περιγράφεται μια πολυετής δικαστική διαμάχη.
ΤΟ ΕΡΓΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ
Η διαμάχη ξεκινά από το έργο κατασκευής πέντε στεγών σε υπό ανέγερση κατοικίες στην περιοχή Τάρτι της Λέσβου. Σύμφωνα με την αναφορά, το έργο ανατέθηκε το 2013 σε εργολάβο και ο τότε δήμαρχος, που φέρεται να είχε την ιδιότητα πολιτικού μηχανικού, ήταν αρμόδιος για την έκδοση της σχετικής οικοδομικής άδειας.
Κατά την εκτέλεση των εργασιών, όπως αναφέρεται, σημειώθηκε θανατηφόρο εργατικό ατύχημα με θύμα τον Παναγιώτη Γιαννίκο. Οι συγγενείς του θανόντος προσέφυγαν δικαστικά κατά του εργολάβου και του δημάρχου και διεκδίκησαν αποζημίωση για ψυχική οδύνη. Στην καταγγελία γίνεται αναφορά στην απόφαση 430/2018 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μυτιλήνης. Σύμφωνα με το έγγραφο, με την απόφαση αυτή επιδικάστηκαν υπέρ των συγγενών ποσά συνολικού ύψους 150.000 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων.
Η αναφορά υποστηρίζει ότι αργότερα επιβλήθηκαν προσωρινές κατασχέσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς και ότι καταβλήθηκαν συγκεκριμένα ποσά ως έναντι της αποζημίωσης. Ο καταγγέλλων ισχυρίζεται ότι μέρος των ποσών που έπρεπε να καταβληθούν δεν εμφανίστηκε στους λογαριασμούς των δικαιούχων και ότι ακολούθησε νέα δικαστική προσφυγή.
Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ 2026
Στο επίκεντρο βρίσκεται η απόφαση 10/2026 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μυτιλήνης, την οποία επικαλείται ο συντάκτης της αναφοράς. Όπως αναφέρεται, η απόφαση δέχθηκε εν μέρει αγωγή και αναγνώρισε υποχρέωση καταβολής ποσοστού επί των ποσών που επιδικάστηκαν για την ψυχική οδύνη των συγγενών του θύματος. Το έγγραφο κάνει λόγο για ποσοστά 30% και 35%, καθώς και για πρόσθετες υποχρεώσεις καταβολής ποσών, τόκων και δικαστικών εξόδων. Εκκρεμούν εφέσεις κατά των σχετικών αποφάσεων.
Αναφορά γίνεται σε διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης και σε κατασχέσεις εις χείρας τρίτων. Ο Πατρινός δικηγόρος ζητά να ελεγχθεί αν οι διαδικασίες αυτές έγιναν σύμφωνα με το περιεχόμενο των αποφάσεων και αν τηρήθηκαν οι νόμιμες προϋποθέσεις. Μεταξύ των αιτημάτων περιλαμβάνεται η αναζήτηση στοιχείων από τράπεζες, ώστε να διαπιστωθεί η πορεία των χρηματικών ποσών.
Το έγγραφο διατυπώνει και αιχμές για πιθανή οικονομική ασυνέπεια. Υποστηρίζει ότι ο καταγγελλόμενος διαθέτει περιουσιακά στοιχεία και εμφανίζεται, κατά τον καταγγέλλοντα, να μην ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις αποφάσεις. Οι αναφορές αυτές είναι ισχυρισμοί της πλευράς που υποβάλλει την καταγγελία και χρήζουν ελέγχου από τις αρμόδιες αρχές και τα δικαστήρια.
Ο καταγγέλλων ζητά ακόμη να διερευνηθεί αν ο δήμαρχος πρέπει να ελεγχθεί πειθαρχικά και διοικητικά, λόγω της ιδιότητάς του ως αιρετού και δημόσιου προσώπου. Υποστηρίζει ότι η υπόθεση έχει κοινωνική βαρύτητα, αφού συνδέεται με τον θάνατο εργαζομένου, την αποζημίωση της οικογένειάς του και την εφαρμογή δικαστικών αποφάσεων. Η αναφορά συνοδεύεται από δικαστικές αποφάσεις, αιτήσεις, αγωγές, εφέσεις και αποφάσεις για ασφαλιστικά μέτρα και περιουσιακές διαφορές.
Το βασικό ερώτημα είναι αν οι αποφάσεις για την αποζημίωση των συγγενών εφαρμόστηκαν πλήρως και με τον τρόπο που προβλέπει το περιεχόμενό τους. Δεύτερο ερώτημα αφορά τη διαδρομή των χρημάτων: ποια ποσά καταβλήθηκαν, σε ποιον, πότε και μέσω ποιων λογαριασμών. Οι απαντήσεις απαιτούν έλεγχο τραπεζικών στοιχείων, πράξεων εκτέλεσης και δικογραφιών.
Η υπόθεση βρίσκεται ενώπιον των αρμόδιων αρχών, που καλούνται να αξιολογήσουν το σύνολο των ισχυρισμών και των εγγράφων. Μέχρι να ολοκληρωθούν οι έλεγχοι και να υπάρξουν οριστικές δικαστικές κρίσεις, κάθε αναφορά σε ευθύνη ή παράνομη συμπεριφορά πρέπει να αντιμετωπίζεται ως καταγγελλόμενος ισχυρισμός. Η πλευρά του δημάρχου και κάθε άλλο εμπλεκόμενο πρόσωπο διατηρεί το δικαίωμα να απαντήσει και να παρουσιάσει τη δική του εκδοχή.
Οι αποφάσεις και τα ποσά της καταγγελίας
Το έργο. Πέντε στέγες σε υπό ανέγερση κατοικίες στην Τάρτι της Λέσβου. Ανάθεση σε εργολάβο το 2013, σύμφωνα με την αναφορά. Ο τότε δήμαρχος φέρεται να ήταν αρμόδιος για την οικοδομική άδεια.
Η απόφαση 430/2018. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Μυτιλήνης επιδίκασε, κατά το έγγραφο, συνολικά 150.000 ευρώ υπέρ των συγγενών του θύματος, πλέον τόκων και εξόδων, για ψυχική οδύνη.
Η απόφαση 10/2026. Δέχθηκε εν μέρει αγωγή και αναγνώρισε υποχρέωση καταβολής ποσοστού επί των επιδικασθέντων ποσών. Το έγγραφο αναφέρει ποσοστά 30% και 35%, καθώς και πρόσθετα ποσά, τόκους και δικαστικά έξοδα.
Τα αιτήματα. Έλεγχος των κατασχέσεων εις χείρας τρίτων και της αναγκαστικής εκτέλεσης. Αναζήτηση στοιχείων από τράπεζες για την πορεία των χρημάτων. Διερεύνηση πειθαρχικού και διοικητικού ελέγχου του δημάρχου.
Οι κατασχέσεις. Η αναφορά κάνει λόγο για προσωρινές κατασχέσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς και ποσά που καταβλήθηκαν ως έναντι της αποζημίωσης.
Η κατάσταση. Εκκρεμούν εφέσεις κατά των σχετικών αποφάσεων. Οι ισχυρισμοί προέρχονται από τον καταγγέλλοντα και δεν έχουν κριθεί από δικαστήριο. Ο δήμαρχος και κάθε εμπλεκόμενος δικαιούνται να απαντήσουν.
