Η πρόταση της ΕΛΑΣ περί Πατριωτικής Εισφοράς – δηλαδή, ενός φόρου στον μεγάλο πλούτο – φαίνεται ότι πυροδοτεί νέο μέτωπο αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση.
Σχολιάζοντας την πρόταση, ο υπουργός Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος, σε ανάρτησή του είχε μιλήσει για «αυταπάτη», σημειώνοντας μεταξύ άλλων, ότι «ο κ. Τσίπρας μας λέει πως τα 13 δις ευρώ θα καλυφθούν από τα 145 εκατ. ευρώ έσοδα του «πατριωτικού φόρου» και κάποιες ακόμη ήσσονος σημασίας αλλαγές στη φορολογία. Και αυτό με την εξαιρετικά γενναιόδωρη υπόθεση ότι το 1% θα επιβαλλόταν στο σύνολο του δηλωθέντος εισοδήματος των 67.000 πολιτών. Άρα το ερώτημα δεν είναι αν ο φόρος είναι “πατριωτικός” αλλά “ποιος κοροϊδεύει ποιον” και κυρίως ποιος πληρώνει τα υπόλοιπα 12,85 δισ.; Διότι η απάντηση “θα πληρώσουν οι πλούσιοι” απλώς δεν βγαίνει από την αριθμητική. Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο, ακόμη πιο ουσιαστικό πρόβλημα. Ένας τέτοιος φόρος δεν λειτουργεί σε οικονομικό κενό. Όσο αυξάνεις απότομα τη φορολογική επιβάρυνση του πλούτου και της επένδυσης, αυξάνεις και το κίνητρο για μεταφορά κεφαλαίων, επενδύσεων και φορολογητέας ύλης εκτός Ελλάδας. Άρα μπορεί τελικά να συμβεί το παράδοξο να κυνηγάς περισσότερα φορολογικά έσοδα και, στην πράξη, να μικραίνεις τη φορολογική πίτα από την οποία αυτά προέρχονται».
Απαντώντας στον Ά. Σκέρτσο, η ΕΛΑΣ σημείωσε ότι «αποφάσισε να παραδώσει μαθήματα αριθμητικής. Μόνο που, πριν φτάσει στην πρώτη πράξη, μπέρδεψε δύο εντελώς διαφορετικά οικονομικά μεγέθη: το εισόδημα με την περιουσία. Η πρόταση της ΕΛ.Α.Σ. αφορά φόρο 1% στην καθαρή περιουσία του οικονομικά ισχυρότερου 1%. Ο κ. Σκέρτσος πήρε το δηλωμένο φορολογητέο εισόδημα αυτής της ομάδας, ύψους 14,5 δισ. ευρώ, το πολλαπλασίασε επί 1% και ανακοίνωσε θριαμβευτικά ότι τα έσοδα θα είναι μόλις 145 εκατ. ευρώ. Για να βοηθήσουμε: εισόδημα είναι η ροή χρημάτων μέσα σε ένα έτος. Καθαρή περιουσία είναι το απόθεμα ακινήτων, καταθέσεων, μετοχών, ομολόγων και επιχειρηματικών συμμετοχών, αφαιρουμένων των σχετικών υποχρεώσεων. Είναι σαν να μπερδεύει κανείς τα μερίσματα που εισπράττει ένας μεγαλομέτοχος μέσα σε έναν χρόνο με την αξία των μετοχών που κατέχει».
Η ΕΛΑΣ προσθέτει ότι «ο κ. Σκέρτσος παρουσιάζει, επιπλέον, τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου σαν κάποια εξωτική ελληνική “αυταπάτη”. Ας ενημερωθεί ότι πρόκειται για κεντρικό θέμα της διεθνούς οικονομικής συζήτησης. Νορβηγία, Ισπανία και Ελβετία εφαρμόζουν ήδη ετήσιους φόρους καθαρής περιουσίας πάνω από συγκεκριμένα όρια, όπως καταγράφει ο ΟΟΣΑ. Η ελληνική πρόταση προφανώς πρέπει να εξειδικευτεί και να αξιολογηθεί. Αλλά “αυταπάτη” δεν είναι μια συζήτηση που διεξάγεται στον G20, στον ΟΟΣΑ και στα σημαντικότερα διεθνή οικονομικά κέντρα. Αυταπάτη είναι να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να την ακυρώσει με ένα λανθασμένο γινόμενο».
