Παρότι η ένταση στη Μέση Ανατολή δείχνει να υποχωρεί και η αγορά πετρελαίου να επιστρέφει σταδιακά σε πιο ομαλούς ρυθμούς μετά το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, οι συνέπειες της κρίσης έχουν ήδη αφήσει αποτύπωμα και στην ελληνική οικονομία.
Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ, Σταύρος Καφούνης, η σύγκρουση στο Ιράν αύξησε το λειτουργικό κόστος των επιχειρήσεων, ενίσχυσε την αβεβαιότητα και περιόρισε τις δυνατότητες ανάπτυξης, καθιστώντας αναγκαία τη λήψη μέτρων στήριξης, κυρίως στους τομείς της ενέργειας, της ρευστότητας και της χρηματοδότησης.
Την ίδια ώρα, ο πληθωρισμός, η συνεχιζόμενη ακρίβεια και η αβεβαιότητα για τις διεθνείς εξελίξεις άσκησαν ακόμη μεγαλύτερη πίεση στην αγορά, επιβαρύνοντας κυρίως τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις. Για πολλές από αυτές, η κατάσταση έγινε ασφυκτική: κάποιες αναγκάστηκαν να βάλουν λουκέτο για να περιορίσουν τις απώλειες, ενώ άλλες παλεύουν να παραμείνουν ενεργές υπό εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.
Η μείωση του τζίρου ήταν πιο έντονη στις επιχειρήσεις που δεν διαθέτουν οικονομικά και εμπορικά αποθέματα για να απορροφήσουν τις αναταράξεις. Ενδεικτική είναι η περίπτωση μικρού καταστήματος στο κέντρο της Αθήνας, το οποίο βρέθηκε αντιμέτωπο με υψηλά ενοίκια, αυξημένους λογαριασμούς ενέργειας, περιορισμένη κατανάλωση και ανατιμήσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στο κλείσιμο.
Σύμφωνα με την ΕΣΕΕ, η άνοδος του κόστους ζωής μειώνει το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών και περιορίζει την κατανάλωση, γεγονός που πλήττει ιδιαίτερα κλάδους όπως το λιανεμπόριο, η εστίαση και οι προσωπικές υπηρεσίες. Παρότι οι συνολικές συνέπειες της κρίσης δεν έχουν ακόμη αποτυπωθεί πλήρως, η ήδη καταγεγραμμένη πτώση του κύκλου εργασιών δείχνει ότι οι πιέσεις στην αγορά ενδέχεται να συνεχιστούν.
Η ανάλυση του Ινστιτούτου της ΕΣΕΕ δείχνει ότι η πρόσφατη υποχώρηση του τζίρου αφορά σχεδόν αποκλειστικά τις πολύ μικρές επιχειρήσεις, επιβεβαιώνοντας τη μεγαλύτερη ευαλωτότητά τους. Οι επιχειρήσεις αυτές εμφανίζουν έντονα σημάδια κόπωσης και έλλειψης ρευστότητας, καθώς καλούνται να αντεπεξέλθουν σε αυξημένο λειτουργικό κόστος, μειωμένη αγοραστική δύναμη, υψηλές φορολογικές υποχρεώσεις και ένα επιβαρυντικό πλαίσιο ψηφιακής γραφειοκρατίας.
