H αποτελεσματικότητα και όχι η προεκλογική συζήτηση θα κρίνει την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, επισήμανε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης. Με αφορμή τη δήλωση του πρωθυπουργού ότι «και τις εκλογές τις κερδίζει η καλύτερη ομάδα», υποστήριξε ότι η αναφορά δεν αφορούσε «δήθεν σταρ» της πολιτικής, αλλά την αξία της συλλογικής προσπάθειας, σημειώνοντας ότι «χάνουμε πάρα πολύ χρόνο σε ζητήματα που ουδόλως ή ελάχιστα αφορούν την κοινωνία».
Ο κ. Μαρινάκης ξεκαθάρισε ακόμη ότι δεν υπάρχει ζήτημα πρόωρων εκλογών, υπογραμμίζοντας πως «η προεκλογική περίοδος ξεκινάει την επόμενη μέρα των τελευταίων εκλογών», ενώ τόνισε ότι «δεν θα σε ψηφίσει κάποιος επειδή θα σε δει πέντε φορές παραπάνω», αλλά για το έργο που έχει παραχθεί. Όπως είπε, η κυβέρνηση θα κριθεί «στην αποτελεσματικότητά της» και στις προτεραιότητες που θα παρουσιάσει για την επόμενη τετραετία.
Αναφερόμενος στις εξαγγελίες της φετινής ΔΕΘ, προανήγγειλε νέες παρεμβάσεις υπέρ των επιχειρήσεων και ιδιαίτερα των μικρομεσαίων, επισημαίνοντας ότι «ήρθε η ώρα να πάρουν ακόμη παραπάνω ανάσες οι συνεπείς και η μεσαία τάξη». Παράλληλα, υπερασπίστηκε τη δημοσιονομική πολιτική της κυβέρνησης, λέγοντας πως «για κάθε πέντε φόρους που μειώνει η κυβέρνηση υπάρχουν άλλοι τριάντα που θα έπρεπε να μειωθούν», αλλά η διαφορά είναι ότι «εμείς τους μειώνουμε στην πραγματικότητα».
Για την ακρίβεια, μιλώντας στη Ναυτεμπορική, χαρακτήρισε τις κρίσεις «εισαγόμενες», υποστηρίζοντας ότι «όποιος υπόσχεται το τέλος της ακρίβειας είναι πολιτικός απατεώνας», ενώ εμφανίστηκε καθησυχαστικός για τις επιπτώσεις των διεθνών εξελίξεων, τονίζοντας ότι η κατάσταση «είναι απολύτως διαχειρίσιμη». Παράλληλα, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων παρεμβάσεων στο στεγαστικό, προτείνοντας ακόμη και αντικίνητρα για τα κλειστά ακίνητα, ώστε «να είναι ασύμφορο να έχει κάποιος ένα σπίτι κλειστό και συμφέρον να το ανοίξει».
Σε πολιτικό επίπεδο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απέκλεισε σενάρια συνεργασιών ειδικά με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα ή ενδεχόμενο κόμμα Σαμαρά μετά τις εκλογές, τονίζοντας ότι «για εμάς υπάρχει ένας και μοναδικός στόχος και αυτός είναι η αυτοδυναμία», ενώ σημείωσε πως «δεν θα αλλάξουμε ταυτοτικά θέματα της πολιτικής μας για την καρέκλα». Αναφερόμενος στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, υπογράμμισε ότι «κανείς δεν πρέπει να κάνει τον δικαστή», πριν ολοκληρωθεί η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης.
Αναλυτικά η συνέντευξη του Παύλου Μαρινάκη
*Για την αναφορά του Πρωθυπουργού ότι και τις εκλογές τις κερδίζει η καλύτερη ομάδα*
*Παυλος Μαρινάκης*
Ναι, νομίζω ότι αυτό το οποίο ήθελε να κάνει ο Πρωθυπουργός είναι να κάνει μια σύνδεση αυτού που συνέβη στο Μουντιάλ με την κατάκτησή του από την Ισπανία, όπου εκεί ένα σύνολο πολύ καλών παικτών το πήρε περισσότερο γιατί ήταν καλή ομάδα, άρα το σύνολο, το δέσιμο έδωσε ακόμα μεγαλύτερη ώθηση και φάνηκαν πολύ περισσότερο οι ικανότητες των παικτών, με την ανάγκη για ομαδική δουλειά και αποτελεσματικότητα για τις ζωές των πολιτών.
Ο Πρωθυπουργός δεν αναφερόταν στο Μέσι, γιατί ο Μέσι δεν είναι δήθεν σταρ. Ο Πρωθυπουργός αναφερόταν στους εγχώριους υποτιθέμενους σταρ της πολιτικής. Δεν θέλω να το προσωποποιήσω. Θέλω να το εξειδικεύσω λέγοντας το εξής και αυτό έχει να κάνει και με τα όσα συζητάμε και με εκείνους για τους οποίους συζητάμε. Νομίζω ότι χάνουμε πάρα πολύ χρόνο στις πολιτικές συζητήσεις που κάνουμε για ζητήματα που ουδόλως ή ελάχιστα αφορούν την κοινωνία και για μονοπρόσωπα κόμματα που δεν πρόκειται να λύσουν κανένα από τα προβλήματα που πραγματικά υπάρχουν και κανείς δεν τα αρνείται.
*Για το «φρένο» στο χρόνο των εκλογών*
*Παυλος Μαρινάκης*
Ένα χρόνο τώρα βάζει «φρένο» ο Πρωθυπουργός, αλλά οι ερωτήσεις επιμένουν. Έχω πει πολλές φορές ότι αν θες να σε παίρνουν στα σοβαρά, πρέπει να καταλάβεις ότι η προεκλογική περίοδος ξεκινάει την επόμενη μέρα των τελευταίων εκλογών. Ήταν η μόνη σκέψη που είχα κάθε μέρα από αυτούς τους περίπου είκοσι μήνες που είχα την τιμή να είμαι γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας. Ήμουν ο γραμματέας του κόμματος που στο πλευρό του Πρωθυπουργού και μαζί με μια πολύ δυνατή ομάδα έμπειρων και νέων στελεχών δώσαμε τη μάχη των τελευταίων βουλευτικών εκλογών το 2023. Πράγματι, το τελευταίο δίμηνο του 2023, Μάρτιο – Απρίλιο, μέχρι τις εκλογές του Μαΐου δηλαδή, δώσαμε παραπάνω ένταση στις περιοδείες, αλλά όσα μέρη επισκεφτήκαμε τα είχαμε επισκεφτεί δεύτερη και τρίτη φορά. Δηλαδή είχαμε πάει ξανά και ξανά. Αυτό είναι το μυστικό. Αντίστοιχα και με τις πολιτικές που εφαρμόζεις. Δεν θα σε ψηφίσει κάποιος επειδή θα σε δει πέντε φορές παραπάνω σε δέκα παραπάνω εκδηλώσεις που μπορεί να γίνουν τον τελευταίο μήνα. Είναι σημαντικό να θυμίσεις τι έχεις κάνει και αυτό αφορά και τα πρόσωπα, τους ανθρώπους που κατεβαίνουμε με σταυρό αλλά και τα κόμματα.
*Για τον κίνδυνο επιβράδυνσης του νομοθετικού έργου*
*Παυλος Μαρινάκης*
Είναι κάτι που πρέπει να το προσέξουμε πάρα πολύ. Γιατί αν κάποιος θεωρεί ότι οι πολίτες καταλαβαίνουν από προεκλογικές περιόδους, είναι βαθύτατα γελασμένος αν ειδικά έχεις την ευθύνη ενός χαρτοφυλακίου, γι’ αυτό θα κριθείς και όχι για το αν θα πας σε δέκα εκδηλώσεις περισσότερες. Όλα πρέπει να συνδυαστούν γιατί η επαφή με την κοινωνία δεν υποκαθίσταται. Γι’ αυτό και ήμουν, είμαι και παραμένω υπέρμαχος του σταυρού και της απευθείας κρίσης από τους πολίτες και σε προσωπικό και σε συλλογικό επίπεδο. Όμως η κυβέρνηση αυτή θα καταφέρει να επανεκλεγεί, θα καταφέρει να πείσει ξανά τους πολίτες σε δύο πεδία στην πραγματικότητα: Στην αποτελεσματικότητά της, άρα κάθε μέρα για εμάς είναι σημαντική για να ολοκληρώσουμε ένα έργο παραπάνω στην παιδεία, στην υγεία, να πάρουμε ακόμα πιο καλές αποφάσεις για τη ζωή των πολιτών στην οικονομία. Και το δεύτερο και σημαντικότερο είναι τι θα κάνει στα επόμενα χρόνια. «Γιατί να σε ψηφίσω; Δηλαδή, ποιες είναι οι προτεραιότητές σου για την επόμενη τετραετία;»
*Για τις ανακοινώσεις στην προσεχή ΔΕΘ*
*Παυλος Μαρινάκης*
Στην τελευταία έκθεση, δηλαδή στην έκθεση του 2025, έγιναν οι ανακοινώσεις για το 2026 και στην πραγματικότητα είχαμε την πιο γενναία φορολογική μεταρρύθμιση που αφορούσε κατά 80 – 90% τον φόρο εισοδήματος. Τον φόρο δηλαδή που έχει να κάνει με τα φυσικά πρόσωπα και τους μισθωτούς του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα, τους ελεύθερους επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενους, τις ατομικές επιχειρήσεις, οι οποίες να πούμε όμως και το ότι είναι το 80% των επιχειρήσεων. Τι έκανε λοιπόν ο Πρωθυπουργός; Τι έκανε η κυβέρνηση αξιοποιώντας τα παραπάνω έσοδα που είχε, αυτό είναι το πιο σημαντικό -τα οποία πώς τα έχουμε; Επειδή στην Ελλάδα επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη εκτοξεύθηκαν οι επενδύσεις, δημιουργήθηκαν δουλειές, άρα έχουμε μια κυβέρνηση που ενώ μειώνει φόρους, αυξάνει τα έσοδα. Αυτό δεν έγινε τυχαία. Για μένα αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία σε εγχώριο επίπεδο, αν εξαιρέσουμε την εξωτερική πολιτική. Δηλαδή ότι έχουμε μια κυβέρνηση που, ενώ μειώνει φόρους, αυξάνει τα έσοδα, δημιουργεί δουλειές και μειώνει και το χρέος. Αυτά λοιπόν αποφασίστηκε να δοθούν μέσω φοροελαφρύνσεων σε παραπάνω από 4.000.000 πολίτες. Γιατί αν σκεφτεί κανείς είναι οι συνταξιούχοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι ιδιωτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι. Ο φόρος εισοδήματος είναι ο φόρος που αφορά το 80% των επιχειρήσεων και όλους τους μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους και πήγε από το 29% που ήταν επί των ημερών του Αλέξη Τσίπρα με 100% προκαταβολή φόρου, άρα κάντε τον πολλαπλασιασμό, είχε πάει στο 22% μέχρι το 2024 κι από το 22% πήγαμε στο 20% και αναλόγως με τα παιδιά που έχει κάποιος 18%, 16%, 9% αν είναι τρίτεκνος και 0 αν είναι πολύτεκνος.
Πράγματι δεν κάναμε παρέμβαση στον φόρο των επιχειρήσεων που έχουμε μειώσει βέβαια από το 28% στο 22%, ούτε στην προκαταβολή φόρου των νομικών προσώπων που έχουμε μειώσει από το 100 στο 80%. Θεωρώ ότι, σε συνέχεια της προηγούμενης ΔΕΘ, πρέπει τώρα να γίνουν κάποιες παρεμβάσεις προς όφελος των επιχειρήσεων και ειδικά των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Σε ποιο και σε ποιο εύρος και σε ποιο φορολογικό συντελεστή, δεν το γνωρίζω. Το μόνο που θέλω να πω είναι ότι ήρθε η ώρα σε συνέχεια της προηγούμενης ΔΕΘ, να πάρουν ακόμη παραπάνω ανάσες οι συνεπείς, το τονίζω αυτό και η μεσαία τάξη.
Ξέρετε γιατί γράφει και σβήνει ο κύριος Πετραλιάς, γιατί γράφει και σβήνει ο κ. Πιερρακάκης και στο τέλος της ημέρας ο Πρωθυπουργός θα αποφασίσει επί εναλλακτικών; Για κάθε πέντε φόρους που μειώνει η κυβέρνηση αυτή, -έχει μειώσει 83 άμεσους και έμμεσους φόρους-, υπάρχουν άλλοι 30 που θα έπρεπε να μειωθούν. Δεν υπάρχει αμφιβολία. Και υπάρχουν και άλλοι 50 που προτείνει η αντιπολίτευση να μειωθούν. Η διαφορά η δική μας με τους άλλους και αναφέρομαι στα κόμματα της αντιπολίτευσης, είναι ότι εμείς τους μειώνουμε στην πραγματικότητα. Γιατί πριν τους μειώσουμε, βρίσκουμε τα χρήματα για να το κάνουμε. Τι είναι καλύτερο; Πέντε φόροι που μειώνονται στην πραγματικότητα ή 50 φόροι που μειώνονται στο μυαλό των προέδρων των κομμάτων της αντιπολίτευσης; Νομίζω το πρώτο.
*Για την ακρίβεια και τον εισαγόμενο πληθωρισμό*
*Παυλος Μαρινάκης*
Μπορεί να το απαξιώνει το πολιτικό σύστημα της χώρας και μια μειοψηφία μέσων μαζικής ενημέρωσης που ανατροφοδοτούν το λαϊκισμό και θρέφονται από εκείνον, αλλά έλαχε στην κυβέρνηση αυτή να κυβερνήσει υπό το καθεστώς πρωτοφανών παγκοσμίων κρίσεων, πολέμου στη Μέση Ανατολή, την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, μια πανδημία που είχε παρεπόμενες φοβερές οικονομικές συνέπειες – σταμάτησε να λειτουργεί η οικονομία για ολόκληρους μήνες. Αν τα αθροίσουμε σχεδόν δύο χρόνια, αν βάλει κανείς τα lockdowns όλα μαζί, τα μπρος πίσω, τις περιόδους που μπορεί να ήταν ανοιχτή η οικονομία, αλλά με πολύ ειδικές συνθήκες, όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να μην έχουν κόστος. Και ειδικά όταν άνοιξε μετά η οικονομία, να μην έχουμε και μια εκτόξευση των τιμών, αν βάλει κανείς και τον πόλεμο. Όλα αυτά δεν είναι κρίσεις που δημιούργησε η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά υποχρεούται να διαχειριστεί και να αντιμετωπίσει. Σκεφτείτε λοιπόν, να περνούσαμε όλες αυτές τις κρίσεις με μια οικονομία όπως επί των ημερών του Αλέξη Τσίπρα, που 600.000 άνθρωποι που σήμερα έχουν δουλειά να μην είχαν. Σκεφτείτε να περνούσαμε αυτές τις κρίσεις και να ήμασταν 27οι στην Ευρώπη σε ρυθμούς ανάπτυξης, ενώ τώρα είμαστε σε διπλάσιο ρυθμό. Γιατί το λέω αυτό; Για να μας πουν «ευχαριστώ» οι πολίτες; Τη δουλειά μας κάνουμε και πρέπει να κάνουμε και περισσότερα. Οι κρίσεις ήταν εισαγόμενες. Σημασία έχει εσύ πως τις αντιμετωπίζεις και τις αντιμετωπίζουμε με μια οικονομία η οποία μπορεί να τις αντιμετωπίσει. Άρα το δίλημμα δεν είναι αν θα έχουμε ή όχι ακρίβεια. Δεν μπορείς να πατήσεις ένα κουμπί και ενώ έχεις ανάπτυξη να έχεις αποπληθωρισμό. Όποιος το υπόσχεται αυτό, όποιος υπόσχεται δηλαδή το τέλος της ακρίβειας, είναι πολιτικός απατεώνας. Το δίλημμα είναι πως θα αντιμετωπίσουμε μια υπαρκτή κρίση που δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια σε αυτήν. Ανησυχούμε για τις περαιτέρω επιπτώσεις του πολέμου, όχι όμως με μια λογική να δημιουργήσουμε ένα κλίμα πανικού. Θεωρούμε ότι τα πράγματα είναι απολύτως διαχειρίσιμα. Αλλά ναι, δεν ζούμε σε μια κανονική περίοδο και όπως είδατε, ενώ πήραμε κάποιες, αυτό που λέμε στη λογική της συναντίληψης, αποφάσεις και τα διυλιστήρια διευκόλυναν και βοήθησαν. Τα μέτρα στην πραγματικότητα δεν θα φανούν στον κόσμο όσο θα φαινόντουσαν. Βέβαια αν δεν είχαν ληφθεί αυτά τα μέτρα θα είχαμε περαιτέρω αυξήσεις. Άρα έχουν αξία τα μέτρα αυτά. Είναι ένα «χρηματιστήριο» αυτό που ζούμε καθημερινά με φοβερές διακυμάνσεις, εντός εισαγωγικών η έννοια του χρηματιστηρίου, που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει και μια εξέλιξη στα Στενά του Ορμούζ στη Μέση Ανατολή μπορεί να επηρεάσει την οποιαδήποτε οικονομία. Είναι σοβαρή η κατάσταση και θέλει σοβαρές λύσεις και σοβαρούς ανθρώπους και όχι πολιτικούς τυχοδιώκτες.
*Σχετικά με το πρόγραμμα για την επόμενη τετραετία και τη στόχευσή του*
*Παυλος Μαρινάκης*
Θα σας το απαντήσω με μια αντίστιξη. Για να το καταλάβει πάρα πολύ απλά κάθε πολίτης που μας ακούει ή θα δει αυτή τη συνέντευξη ή θα τη διαβάσει. Είναι δύο κόσμοι που συγκρούονται στην Ελλάδα, ειδικά από την κρίση και μετά. Εκείνοι που επιμένουν στα ψεύτικα λεφτά ή εκείνοι οι οποίοι λένε ότι θα φορολογήσουν το 1% των πιο πλούσιων ενώ όταν ήταν στην κυβέρνηση φορολόγησαν το υπόλοιπο 99%, με λίγα λόγια εκείνοι που προσπαθούν είτε να αναδιανείμουν τον πλούτο και το κάνουν πάντοτε σε βάρος των αδύναμων και της μεσαίας τάξης είτε να εφεύρουν «λεφτόδεντρα», με αυτούς, εμάς δηλαδή, που προσπαθούμε να μεγαλώσουμε την πίτα.
Άρα, αυτό το οποίο θα συνεχίσουμε να κάνουμε, και πρέπει να το κάνουμε με μεγαλύτερη ένταση είναι να συνεχίσουμε να μεγαλώνουμε το ΑΕΠ της χώρας, να μεγαλώνουμε το ποσό το οποίο εισπράττει κάθε χρόνο το κράτος από την ανάπτυξη και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και όχι από υπερφορολόγηση.
Εμείς δεν θέλουμε να φορολογήσουμε, ούτε το 1% ούτε το 99%, ούτε κανέναν. Εμείς θέλουμε το 1%, το 2%, το 3%, αυτοί που έχουν τέλος πάντων μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα, να επενδύουν τα χρήματά τους, να δημιουργούν καλύτερες θέσεις εργασίας, να κάνουν πιο ευτυχισμένο τον κόσμο με το να έχει μια καλύτερη δουλειά. Δεν θέλουμε να τους εκδικηθούμε. Δεν θέλουμε να βάλουμε φόρο σε κανέναν. Και παράλληλα, από αυτά τα παραπάνω λεφτά τα οποία θα εισπράξει το κράτος, να μειώνουμε τους φόρους για όλους, πολύ περισσότερο για τη μεσαία τάξη. Γιατί όμως; Ποιο είναι το όραμα. Εδώ είναι το σημαντικό. Ακόμα, παρά το γεγονός ότι έχουμε μειώσει αρκετούς φόρους, ο μέσος πολίτης, αυτός που ανήκει στη μεσαία τάξη, ο μέσος 30άρης, 40άρης, 50άρης, δεν νιώθει ότι μπορεί να ζήσει καλύτερα από τον μπαμπά του και τη μαμά του.
*Σχετικά με το γεγονός ότι οι πολίτες εργάζονται περίπου 150 ημέρες τον χρόνο για να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους προς το κράτος*
*Παυλος Μαρινάκης*
Το οποίο ήταν μεγαλύτερο βέβαια και πρέπει να γίνει και λιγότερο. Το μεγάλο για μένα στοίχημα ποιο είναι; Να ξαναπιστέψει ο μέσος 30άρης, 40άρης, 50άρης, δηλαδή οι πιο παραγωγικές ηλικίες- (δημοσιογράφος: να μην φύγει στο εξωτερικό) αν θέλει να φύγει, αλλά να το κάνει από επιλογή, αλλά να μπορεί και να γυρίσει. Είναι σημαντικό ότι έχουν γυρίσει περισσότεροι από αυτούς που έφυγαν- να μπορεί να πιστέψει ότι έχει τη δυνατότητα, το κράτος του δίνει τη δυνατότητα, να ζήσει καλύτερα από ό,τι ζούσαν οι γονείς του. Αυτό όμως δεν πρόκειται να γίνει με το να έχουμε μια κυβέρνηση στη χώρα που επανέλαβε τις παθογένειες οι οποίες είδαμε να υφίστανται στα χρόνια των γονιών του. Ο λόγος που σήμερα ένα νέο παιδί δυσκολεύεται να αγοράσει το δικό του σπίτι, δυσκολεύεται να κάνει οικογένεια, αν και το δημογραφικό θεωρώ ότι έχει πολύ περισσότερες αιτίες πέραν των οικονομικών που δεν τις υποτιμώ. Ο λόγος είναι ότι στη γενιά των γονιών του, χωρίς να φταίνε οι γονείς του, κυβερνούσαν πολιτικοί που έδιναν λεφτά από εκείνα που δεν υπήρχαν σε βάρος των νεότερων σημερινών γενεών. Εάν λοιπόν εμείς μπούμε στη λογική, στο «τρυπάκι» να δώσουμε από αυτά που δεν υπάρχουν ή από αυτά που ανήκουν στα παιδιά μας, θα υποθηκεύσουμε το μέλλον των παιδιών μας, όπως έκαναν οι πολιτικοί που κυβερνούσαν στα χρόνια των γονιών μας. Εμείς λοιπόν αυτό τον φαύλο κύκλο θέλουμε να τον σταματήσουμε.
*Για την πρόταση του Γιούκνερ στον Α. Τσίπρα γιαφορολόγηση των εφοπλιστών*
*Παυλος Μαρινάκης*
Απάντησα ήδη. Εμείς δεν θέλουμε να αυξήσουμε ή να επιβάλουμε κανένα νέο φόρο. Ο μόνος φόρος που αυξήσαμε είναι ο ΕΝΦΙΑ των τραπεζών για να απελευθερωθούν κλειστά ακίνητα.
Εμείς θέλουμε όσοι παράγουν πλούτο να πληρώνουν τους φόρους τους, όσοι είναι τέλος πάντων τώρα και τα παραπάνω να τα επιστρέφουν πίσω στην οικονομία με επενδύσεις και θέσεις εργασίας.
*Για τη στέγαση και το δημογραφικό*
*Παυλος Μαρινάκης*
Είναι όπως η ακρίβεια, δεν πρόκειται ποτέ ένα τόσο μεγάλο ζήτημα να λυθεί από τη μια μέρα στην άλλη. Τι μπορεί να γίνει; Για μένα αυτό που πρέπει να γίνει είναι να υπάρξουν όσο γίνεται πιο επιθετικές πολιτικές για τα κλειστά ακίνητα και φοροελαφρύνσεων και να συζητήσουμε και άλλα μέτρα τα επόμενα χρόνια.
Ο στόχος ποιος είναι; Ποιος πρέπει να είναι; Για να ακολουθήσουμε μια στρατηγική πρέπει να συμφωνήσουμε πρώτα ποιος είναι ο στόχος. Ο στόχος είναι όσο γίνεται κλειστά σπίτια να ανοίγουν. Πώς το κάνουμε αυτό;
Να είναι για κάποιον ασύμφορο να το έχει κλειστό (ένα ακίνητο) και συμφέρον να το ανοίξει. Πως μπορεί να γίνει αυτό; Πρώτον, με προγράμματα ανακαίνισης. Εδώ πρέπει να είμαστε πιο γενναίοι ακόμα και όσο γίνεται όσο περνούν τα χρόνια, να φύγει από τη ρητορική μας η έννοια των εισοδηματικών κριτηρίων. Ναι το καταλαβαίνω, προτεραιοποιείς αυτούς που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Αλλά και κάποιος ο οποίος βγάζει 20, 30, 40.000 το χρόνο δεν είναι πλούσιος. Ούτε αυτός που βγάζει 50 το χρόνο είναι πλούσιος. Άρα όσο γίνεται πρέπει να φύγουν δύο έννοιες εντελώς από τη ρητορική μας, γιατί είμαστε η κυβέρνηση που μειώνει φόρους, άρα μπορούμε να το κάνουμε, εισοδηματικά κριτήρια και επιδόματα. Τα επιδόματα πρέπει να μείνουν μόνο σε επίπεδο προνοιακό, μητρότητας, αναπηρικά και να φεύγουν σιγά -σιγά από τη ρητορική μας, τα υπόλοιπα επιδόματα. Αυτό είναι κάτι οραματικό που λέω και εκφράζει εμένα.
Τώρα στο στεγαστικό πιστεύω ότι πρέπει να δούμε γιατί είναι κλειστά τα σπίτια. Κάποια σπίτια είναι κλειστά γιατί ο κόσμος δεν έχει λεφτά να τα ανακαινίσει. Εκεί επιδοτείς την ανακαίνιση για να δοθούν για ενοικίαση. Ένας άλλος λόγος είναι γιατί το έχουν αμελήσει. Αυτό δημιουργεί τεράστιο όμως πρόβλημα. Άρα το κράτος πρέπει να μην κλείσει τα μάτια του. Πρέπει να πάρει τολμηρές αποφάσεις και εγώ θεωρώ να δούμε εν όψει της επόμενης τετραετίας συνολικά το ζήτημα του ΕΝΦΙΑ -το ξαναλέω είναι μια προσωπική πρόταση, την οποία τη λέω για πρώτη φορά -. Μπορούμε δηλαδή να πάμε σε μια λογική να πληρώνει κάποιος -θυμίζω έχουμε μειώσει τον ΕΝΦΙΑ κατά 50% για όσα σπίτια είναι ασφαλισμένα και 35% για τα υπόλοιπα. Άρα αυτό πιστώνεταιστην Κυβέρνηση. Να πάμε σε μια λογική το κράτος να εισπράττει τα ίδια λεφτά, αλλά για παράδειγμα τα ανοικτά σπίτια ή οι πρώτες κατοικίες να πληρώνουν ακόμα λιγότερο από το 50% και κάποιος ο οποίος επιμένει να έχει κλειστό το σπίτι και να προκύπτει αυτό, μήπως τα λεφτά αυτά τα οποία δεν θα παίρνουμε από τους πρώτους, θα εισπράττονται από τους δεύτερους. Αυτό είναι μια προσωπική πρόταση για να μην παρεξηγηθώ.
Έχω σκοπό να πολιτευτώ δίπλα στην κοινωνία, όπως έχω κάνει μέχρι σήμερα και στο Βόρειο Τομέα. Θα το κάνω με προτάσεις, με ατζέντα που ακουμπάνε στη ζωή των ανθρώπων, για την ασφάλεια, για την οικογένεια. Μιλάμε για το δημογραφικό και θεωρώ ότι δεν λέμε την αλήθεια πολλές φορές. Το δημογραφικό δεν είναι μόνο οικονομικό ζήτημα, είναι κοινωνικό ζήτημα. Δημιουργήσαμε μια κοινωνία που από εκεί που ήταν στην καταπίεση πολλοί συμπολίτες μας, πλέον έχει απαξιωθεί η έννοια της οικογένειας, της μαμάς, του μπαμπά, της γιαγιάς, του παππού. Όλα αυτά, έχω σκοπό να βάλω στην ατζέντα πατώντας πάνω στις πολύ μεγάλες κατακτήσεις της κυβέρνησης αυτής και του Κυριάκου Μητσοτάκη.
*Για τη συνταγματική αναθεώρηση*
*Παυλος Μαρινάκης*
Είναι μια πολύ γενναία πρόταση συνολικά η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας. Θέλω να σταθώ πολύ γρήγορα στην πρόβλεψη που ζητήσαμε για να μην μπορεί ο επόμενος λαϊκιστής πρωθυπουργός, όποιος κι αν είναι μετά από 5-10 χρόνια, μακάρι να μην υπάρξει τέτοιος, να μην μπορεί να «τα πάρει» από τις επόμενες γενιές και να ζημιώσει το κράτος. Το άρθρο 86, το άρθρο 16, η αξιολόγηση να συνδέεται με το Σύνταγμα. Όλα αυτά τα οποία είπαμε για την ηγεσία της Δικαιοσύνης.
Για το «φρένο» χρέους
Το πρώτο που είπα. Το «φρένο» χρέους για εμένα είναι μια πατριωτική πρόταση. Αλλά η οικονομία της Ελλάδας δεν είναι η οικονομία της Γερμανίας. Και πάντοτε υπάρχουν και έκτακτες συνθήκες τις οποίες μπορείς να διαχειριστείς. Η Ελλάδα πλήρωσε πολύ ακριβά αυτούς οι οποίοι έδωσαν από λεφτά που δεν υπάρχουν και το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ ακολούθησε αυτή τη στάση, δηλαδή τη στάση του «φερετζέ», το «παρών» είναι ένας «φερετζές», είναι μία υποκρισία. Δεν υπάρχει «παρών», δεν παράγει κάποιο αποτέλεσμα. Τύποιςυπάρχει ουσία, δεν υπάρχει. Ρίσκαρε. Θα σας πω τι ρίσκο πήρε το ΠΑΣΟΚ. Τώρα έχουμε τους 180 με το ΠΑΣΟΚ, Αν στην επόμενη Βουλή δεν τους έχουμε, θα χαθούν δεκαετίες.
*Για το ασυμβίβαστο βουλευτή – υπουργού*
*Παυλος Μαρινάκης*
Θα σας πω, δεν θα κρύψω τα λόγια μου. Θεωρώ ότι ήταν μια πρόταση που είχε πάρα πολύ μεγάλη βάση και πολύ μεγάλη λογική. Γιατί, ποιο ήταν το επιχείρημα αυτών που το πρότειναν; Το επιχείρημα ήταν ότι -το έχουμε δει να γίνεται, ειδικά στις μεγάλες εκλογικές περιφέρειες- οι υπουργοί είναι 80, 90% υπουργοί και 10, 20% βουλευτές, παραδείγματος χάρη Βόρειου, Νότιου Τομέα, Θεσσαλονίκης, στις μεγάλες εκλογικές περιφέρειες. Γι’ αυτό και εγώ συνηθίζω και λέω -και θα κριθώ στην πράξη- ότι ό,τι και να έχω να διαχειριστώ, πρωτίστως θα είμαι βουλευτής, ελπίζω να εκλεγώ, Βόρειου Τομέα και μετά θα είμαι οτιδήποτε άλλο. Άρα αυτή ήταν η λογική και η φιλοσοφία της πρότασης. Ήταν μια λογική πρόταση. Εγώ προσωπικά θεωρώ ότι ορθώς αποσύρεται, δηλαδή ήμουν κι εγώ από εκείνους που ήμουν επιφυλακτικός. Ο Πρωθυπουργός έχει μάθει να ακούει όλες τις απόψεις. Κάποιοι συνεργάτες του, του το πρότειναν, το ξαναλέω με πολύ λογικά κίνητρα και αιτιολόγηση, αλλά νομίζω στη στάθμιση, ενώ υπήρχαν και θετικά και αρνητικά, τα αρνητικά ήταν περισσότερα από τα θετικά και πολύ σωστά νομίζω αποφάσισε να το αποσύρει.
*Για το αν η κυρία Κοβέσι έχει εμπλακεί σε «κομματικά παιχνίδια» στο εσωτερικό της χώρας*
*Παυλος Μαρινάκης*
Όχι, δεν θέλω να το πιστέψω αυτό. Και δεν έχω και δεν έχω και αποδείξεις. Άρα έχω μάθει να προσέχω τα λόγια μου και ειδικά όταν μιλάω για τη δικαστική εξουσία. Γιατί αν δεν υπάρχει ισχυρή δικαστική εξουσία, δεν υπάρχει Δημοκρατία. Σίγουρα θα μπορούσαν να γίνουν κάποιοι χειρισμοί, για παράδειγμα να προηγηθεί η έκθεση Τυχεροπούλου, άρα να υπάρχει μια πιο καθαρή εικόνα πριν να έρθουν οι δικογραφίες, αλλά υποδείξεις εγώ δεν θα κάνω. Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι το πολιτικό σύστημα μόνο κερδισμένο μπορεί να βγει από την κάθαρση, αλλά αυτή να γίνεται και να επικοινωνείται με σωστούς όρους. Γιατί το λέω αυτό; Η πολιτική έχει και το στοιχείο του ανταγωνισμού. Ο ένας υποψήφιος ανταγωνίζεται έναν άλλον υποψήφιο ακόμα και στο ίδιο κόμμα. Είναι πολύ σημαντικό για μένα ή για οποιονδήποτε άλλον, να ξέρει πώς διαχειρίστηκε ο κάθε ένας, κάθε ευρώ, σε κάθε Κυβέρνηση και σε κάθε κόμμα. Όμως, εδώ είναι και η κόκκινη γραμμή, όταν έρχεται μια υπόθεση στη δημοσιότητα, τα υπόλοιπα κόμματα είναι πολύ κρίσιμο να μην κάνουν τους δικαστές, γιατί αλλιώς ξεκινάει κάτι και αλλιώς καταλήγει. Δεν θα σας πάω μόνο στους 13, οι οποίοι έχουν γίνει 4 και μπορεί να αθωωθούν και αυτοί. Θα το δούμε. Αλλά ήδη οι 9 απεδείχθη ότι αυτοί οι 9 από τους 13 δεν έπρεπε να μπουν σε αυτή τη διαδικασία στοχοποίησης. Κανείς δεν πρέπει να μπει ακόμα και στο τέλος να καταδικαστεί. Αν καταδικαστεί στο τέλος, το συζητάμε τότε και ναι πολιτικά μπορούμε να πούμε ό,τι θέλετε. Θυμηθείτε πόσες φορές πολιτικοί του παρελθόντος στοχοποιήθηκαν με πρωτοσέλιδα και η απαλλαγή τους ήταν σε ένα μονόστηλο. Θέλετε να σας μιλήσω για ανθρώπους οι οποίοι δεν είναι και σήμερα στη ζωή, ας μην πούμε τα ονόματά τους, γιατί ακούνε και οι οικογένειές τους. Οπότε, νομίζω, αν ένα μήνυμα εκπέμπεται από την απαλλαγή των 9 και την παραπομπή των 4, γιατί θα δούμε τελικά, δεν είναι ότι δεν είναι σοβαρό ζήτημα ο ΟΠΕΚΕΠΕ, σοβαρότατο είναι, είναι να σταματήσουν τα πολιτικά κόμματα και κάποιοι δημοσιογράφοι να κάνουν τους δικαστές.
*Για το αν στην περίπτωση μη αυτοδυναμίας στις εκλογές υπάρχει περιθώριο κυβερνητικής συνεργασίας με κόμματα της αντιπολίτευσης*
*Παυλος Μαρινακης*
Όχι, δεν μπορείς να κάτσεις στο ίδιο τραπέζι με ανθρώπους οι οποίοι σε αποκαλούν μειοδότη στην εξωτερική πολιτική ή ότι ακολουθείς μια λάθος τακτική… (Δημοσιογράφος: Όπως ο κ. Σαμαράς για παράδειγμα)
Εσείς μπορείτε να πείτε ό,τι θέλετε. Εγώ λέω ότι η πολιτική δεν είναι deal. Η πολιτική δεν είναι διαπραγμάτευση. Σίγουρα όταν καλείσαι να κάνεις μια τέτοια συζήτηση πρέπει να κάνεις μια πολιτική διαπραγμάτευση, αλλά πολιτική διαπραγμάτευση. Όταν κάποιος θεωρεί ότι δεν πρέπει να μιλάμε με τον «πειρατη» ενώ ο διάλογος στη χώρα μας έχει δώσει τόσα πολλά και επί Μητσοτάκη έχουν γίνει όσα δεν έγιναν στην εξωτερική πολιτική και εξοπλιστικά θέματα όλη την υπόλοιπη μεταπολίτευση, λέει κάτι εντελώς αντίθετο από την πολιτική που εφαρμόζεις. *Ε, δεν θα αλλάξουμε πολιτική για την καρέκλα. Αυτό δεν πρόκειται να το κάνουμε. Προσέξτε, το να προσαρμόσεις την πολιτική σου επειδή οι πολίτες το ζητάνε, το να διορθώσεις λάθη, το να είσαι προσαρμοστικός στις συνθήκες, είναι απαραίτητη προϋπόθεση. Αλλά το να αλλάξεις ταυτοτικά θέματα της πολιτικής σου για την καρέκλα, τότε είσαι χαμένος από χέρι*. Και γιατί το λέω αυτό; Γιατί, για εμάς η αυτοδυναμία, αυτό αποδεικνύει και αυτό που θα σας πω, δεν είναι αυτοσκοπός. Δεν είναι αλαζονικός στόχος, προκύπτει από αυτό το οποίο σας ανέλυσα πριν από λίγα δευτερόλεπτα. Όταν όλο το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα είτε ψάχνει να βρει λεφτά από εκεί που δεν υπάρχουν, είτε προσπαθεί με κάθε ευκαιρία να κάνει ένα δικαστήριο την πολιτική ζωή του τόπου, τότε για ποια συνεννόηση μπορούμε να μιλήσουμε; Μη λέμε πράγματα τα οποία ο κόσμος τα έχει ήδη καταλάβει. Για εμάς υπάρχει ένας και μοναδικός στόχος και αυτός είναι η αυτοδυναμία. Σε περίπτωση που οι πολίτες αποφασίσουν διαφορετικά, δηλαδή δεν μας δώσουν την αυτοδυναμία, θα μπορούσαμε να συζητήσουμε μόνο με ένα ΠΑΣΟΚ όπως αυτό του κυρίου Βενιζέλου ή της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά. Το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη έχει δώσει την απάντησή του και σε αυτή την ερώτηση. Άρα, για όλους αυτούς τους λόγους θεωρώ ότι είναι μονόδρομος η αυτοδυναμία.
(Δημοσιογράφος: Προφανώς ούτε με τον κύριο Τσίπρα, ούτε με τον κύριο Σαμαρά)
Εντάξει για τον κύριο Τσίπρα νομίζω ότι είναι αστείο να το συζητάμε καν. Ο κύριος Τσίπρας είναι ο Πρωθυπουργός που χρέωσε στον Έλληνα φορολογούμενο 120 δισεκατομμύρια χωρίς να υπάρχει λόγος, έφερε 30 φόρους στη μεσαία τάξη. Η Κυβέρνηση που προσπαθεί να μειώσει όσο μπορεί τα βάρη από τη μεσαία τάξη, δεν θα μπορούσε να μιλήσει με τον άνθρωπο αυτόν, εννοώ σε επίπεδο συνεργασίας. Με τον κ. Σαμαρά, θεωρώ ότι πρέπει να περιμένουμε να δούμε αν τελικά θα κάνει κόμμα. *Θέλω να πιστεύω ότι στο τέλος θα πρυτανεύσει και η παραταξιακή συνείδηση ενός πρώην προέδρου και η λογική.Κατ’ εμέ λογική, ο κάθε άνθρωπος έχει τη δική του προσέγγιση. Αλίμονο. Τότε όμως η ερώτηση αυτή θεωρώ ότι είναι άκυρη. Είναι ένα θέμα το οποίο δεν έπρεπε καν να ανοίξει. Γιατί, για τον λόγο που σας ανέλυσα πριν, δεν μπορεί να συζητάμε για συγκυβέρνηση με έναν άνθρωπο ο οποίος ταυτοτικά θέματα της πολιτικής μας, όπως είναι η εξωτερική πολιτική, την έχει παρουσιάσει ως μειοδοτική, ενώ θεωρώ ότι είναι πιο αποτελεσματική στη σύγχρονη ιστορία της χώρας*.
