Πενήντα χρόνια μετά τον θάνατό του, η πόλη όπου ο Picasso πέρασε τα εφηβικά του χρόνια προσφέρει τώρα ζωτικής σημασίας γνώσεις για τη ζωή και το έργο του. Ο Pablo Ruiz Picasso γεννήθηκε στη Μάλαγα και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Γαλλία, αλλά η εξέλιξή του ως του πιο διάσημου καλλιτέχνη του 20ου αιώνα ξεκίνησε στη Βαρκελώνη.
Η οικογένεια μετακόμισε στη Βαρκελώνη το 1895 όταν ο Picasso ήταν 13 ετών. Έζησε και σπούδασε εκεί για εννέα χρόνια πριν μετακομίσει στο Παρίσι το 1904. Το πρώτο σπίτι του Picasso στην πόλη ήταν στο Porxos d’en Xifré, ένα μεγάλο τετράγωνο κοντά στο λιμάνι που στεγάζει επίσης το εστιατόριο 7 Portes. Η τοποθεσία βρίσκεται απέναντι από το La Llotja, το παλιό κτήριο του χρηματιστηρίου που φιλοξενούσε τη Σχολή Καλών Τεχνών, στην οποία ο καλλιτέχνης φοιτούσε από την ηλικία των 13 ετών.
Μεγάλο μέρος της σύγχρονης Βαρκελώνης ήταν ακόμα υπό κατασκευή εκείνη την εποχή και ο Picasso πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Ciutat Vella, την παλιά πόλη.
Υπάρχουν πολλά πρώιμα έργα που απεικονίζουν τοποθεσίες σε απόσταση αναπνοής από τη La Llotja, μεταξύ των οποίων το Moll dels Pescadors, η βασιλική της η παραλία Barceloneta και το σπίτι στο Carrer de la Mercè, όπου μετακόμισε η οικογένεια το 1896.
Το πρώτο στούντιο του Picasso είναι τώρα ένα εστιατόριο και ξενοδοχείο στο Carrer de la Plata και το Sala Parés στο στενό Carrer de Petritxol, όπου ο Picasso εξέθεσε το 1901, εξακολουθεί να λειτουργεί. Τότε, όπως και τώρα, ο δρόμος ήταν διάσημος για τη σοκολάτα και τα αρτοσκευάσματα: ο Picasso και άλλοι καλλιτέχνες έβγαιναν τακτικά έξω για προμήθειες. Το Petritxol Xocoa είναι ένα καλό μέρος για να τα δοκιμάσετε.
Κοντά είναι το Carrer d’Avinyó, υπήρχε ένας οίκος ανοχής (στο Νο 44), που μπορεί να ήταν η έμπνευση για το πρώιμο κυβιστικό έργο του Picasso, Les Demoiselles d’Avignon. Ο βιογράφος του καλλιτέχνη, Josep Palau Fabre, είναι μεταξύ εκείνων που ισχυρίζονται ότι ο τίτλος αναφέρεται στην οδό της Βαρκελώνης και όχι στη γαλλική πόλη. Ο Picasso απέρριψε τη θεωρία και στη συνέχεια τροφοδότησε την ασάφεια λέγοντας: «Δεν πρέπει πάντα να πιστεύεις αυτό που λέω».
