Έπειτα από μια περίοδο έντονης φημολογίας και απόλυτης εχεμύθειας, η εφημερίδα Wall Street Journal φέρνει στο φως τον πραγματικό λόγο πίσω από το ταξίδι του διευθυντή της CIA, Τζον Ράτκλιφ, στη Μόσχα: την παροχή αυστηρής προειδοποίησης προς τη Ρωσία να απόσχει από οποιαδήποτε εχθρική ενέργεια κατά του ΝΑΤΟ. Παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη εκδοχή αποτελούσε ένα από τα επικρατέστερα σενάρια, καμία από τις εμπλεκόμενες πλευρές δεν είχε επιβεβαιώσει τον σκοπό της αιφνίδιας μετάβασης που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη. Αντίστοιχες αναφορές, βασισμένες σε πληθώρα πηγών, δημοσίευσαν ανεξάρτητα το Politico και το CBS News.
Η ατζέντα των συνομιλιών και οι αντιδράσεις του Κρεμλίνου
Σύμφωνα με το CBS News, ο Τζον Ράτκλιφ έθεσε επί τάπητος και το ζήτημα του Ιράν, διαμηνύοντας ότι η Ρωσία θα βρεθεί αντιμέτωπη με επιπλέον κυρώσεις σε περίπτωση που δεν αποκατασταθεί η ελεύθερη ναυσιπλοΐα στο κρίσιμης σημασίας Στενό του Ορμούζ. Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, ανέφερε στην Washington Post ότι η επίσκεψη του Ράτκλιφ εντασσόταν στο πλαίσιο «επαφές μεταξύ των υπηρεσιών ασφαλείας». Σε δηλώσεις του προς τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, ο Ντμίτρι Πεσκόφ διευκρίνισε ότι δεν υπήρξε συνάντηση του επικεφαλής της CIA με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, αποφεύγοντας να δώσει περαιτέρω διευκρινίσεις για το περιεχόμενο των διαβουλεύσεων.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι, μία ημέρα νωρίτερα, μετά την άφιξη του αμερικανικού στρατιωτικού αεροσκάφους στη Μόσχα, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου είχε υποστηρίξει πως δεν είχε καμία ενημέρωση για την παρουσία του Τζον Ράτκλιφ, μια τοποθέτηση που προκάλεσε έντονο προβληματισμό και σχολιασμό.
Οι εκτιμήσεις για την ασφάλεια στην Ευρώπη
Η εν λόγω επίσκεψη αποτελεί την πρώτη καταγεγραμμένη δημόσια παρουσία του διοικητή της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών στη ρωσική πρωτεύουσα. Η κίνηση αυτή έρχεται σε συνέχεια νέων αναλύσεων των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, τις οποίες επικαλείται η Wall Street Journal, σύμφωνα με τις οποίες ο Ρώσος ηγέτης Βλαντιμίρ Πούτιν ενδέχεται να επιδιώξει να δοκιμάσει την αντοχή του Βορειοατλαντικού Συμφώνου μέσω μιας περιορισμένης στρατιωτικής επιχείρησης σε συμμαχικό έδαφος κατά τα προσεχή έτη, με πιθανότερο στόχο κάποιο κράτος της Βαλτικής.
