Υπάρχουν άνθρωποι που φεύγουν από τη ζωή, αλλά αφήνουν πίσω τους ένα αποτύπωμα ανθρωπιάς που δεν σβήνει ποτέ. Άνθρωποι που δίδαξαν με το παράδειγμά τους τι σημαίνει προσφορά, αλληλεγγύη και έμπρακτη αγάπη προς τον συνάνθρωπο. Μια τέτοια προσωπικότητα ήταν η Ευθυμία Καλαβρουζιώτου, η αείμνηστη πρόεδρος της Ένωσης Γυναικών Ελλάδος – Παραρτήματος Πάτρας.
Η Ένωση Γυναικών Ελλάδος απευθύνει ένα συγκινητικό κάλεσμα προς όλους τους Πατρινούς: να μετατρέψουν τη μνήμη σε πράξη αγάπης και στήριξης για τα παιδιά και τους φιλοξενούμενους του Θεραπευτηρίου Χρονίων Παθήσεων Παίδων «Κιβωτός Αγάπης».
Η ανάγκη είναι μεγάλη. Στη λίστα των ειδών που ζητούνται περιλαμβάνονται βασικά τρόφιμα, όπως γάλα εβαπορέ, δημητριακά, φέτα, γιαούρτια, ζελέ, ντοματοπολτός, ζάχαρη, λάδι και κρεατικά, αλλά και είδη καθημερινής υγιεινής και καθαριότητας, απαραίτητα για την αξιοπρεπή διαβίωση των παιδιών και των ανθρώπων που φιλοξενούνται στη δομή.
Πίσω από κάθε κουτί γάλα, πίσω από κάθε σακούλα τροφίμων ή κάθε μπουκάλι απορρυπαντικού, κρύβεται ένα μήνυμα συμπαράστασης. Μια υπενθύμιση ότι σε δύσκολους καιρούς η κοινωνία εξακολουθεί να διαθέτει αντανακλαστικά αλληλεγγύης και ανθρωπιάς.
Η «Κιβωτός Αγάπης» εδώ και δεκαετίες αποτελεί καταφύγιο φροντίδας και προστασίας για παιδιά με σοβαρά προβλήματα υγείας και αναπηρίες. Έναν χώρο όπου η αγάπη και η αφοσίωση των εργαζομένων και των εθελοντών μετατρέπουν την καθημερινότητα σε έναν διαρκή αγώνα αξιοπρέπειας. Για τον λόγο αυτό, κάθε προσφορά αποκτά ιδιαίτερη αξία.
Η δράση συλλογής ειδών πρώτης ανάγκης θα πραγματοποιείται καθημερινά από τις 8 έως και τις 16 Ιουλίου, εκτός Σαββατοκύριακου, από τις 10:00 έως τις 12:00 το πρωί και από τις 18:30 έως τις 20:30 το απόγευμα, στα γραφεία της Ένωσης Γυναικών Ελλάδος στην οδό Μαιζώνος 94, στον πρώτο όροφο, στην πλατεία Γεωργίου.
Η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί τον πιο όμορφο τρόπο να τιμηθεί η μνήμη της Ευθυμίας Καλαβρυζιώτου. Όχι με τυπικές αναφορές, αλλά με προσφορά προς εκείνους που έχουν πραγματικά ανάγκη.
Γιατί η αγάπη που πρόσφερε απλόχερα στη ζωή της μπορεί να συνεχίσει να φωτίζει ζωές και μετά την απουσία της. Και γιατί, τελικά, η μεγαλύτερη τιμή στη μνήμη ενός ανθρώπου που έζησε για τους άλλους είναι να συνεχίσουμε το έργο της ανθρωπιάς που άφησε πίσω του.
