Το φαινόμενο της παράνομης στάθμευσης δεν λέει να κοπάσει…
Ένα απέραντο πάρκινγκ είναι εντέλει η παραλιακή ζώνη της Πάτρας.
Από το ύψος της Ιχθυόσκαλας έως και εντός του μώλου της Αγίου Νικολάου δεν συναντάς τίποτα άλλο παρά παρκαρισμένα αυτοκίνητα κατά μήκος του παραλιακού δρόμου, αλλά και όχι μόνο εκεί.
Αμάξια παντού, ακόμα και εμπρός από το εγκαταλειμμένο και ετοιμόρροπο κτίριο των υπηρεσιών του παλιού λιμένα. Ειδικότερα τις καθημερινές, τις ώρες της κυκλοφοριακής αιχμής, τα αμάξια που παρκάρουν στο κομμάτι αυτό της παραλιακής ζώνης, συνολικά θα πρέπει να ξεπερνούν τα 2.000.
Όλα αυτά στην παραλιακή ζώνη που η Πάτρα αγωνίστηκε για να κερδίσει την παραχώρηση της και εντέλει να την μετατρέψει σε ένα απέραντο πάρκινγκ. Την ίδια ώρα τα δημοτικά πάρκινγκ στο Νότιο Πάρκο και στην περιοχή του Αγίου Διονυσίου είναι σχεδόν άδεια από αμάξια.
Και το ερώτημα είναι απλό: Εφόσον προχωρήσει η ανάπλαση στην παραλιακή ζώνη τι θα γίνουν όλα αυτά τα αμάξια που σταθμεύουν σε καθημερινή βάση εκεί; Μάλλον λύση για το κυκλοφοριακό δεν είναι η δημιουργία και άλλων πάρκινγκ.
Ούτε άτυπων όπως αυτό της παραλιακής ζώνης, ούτε νόμιμων όπως τα άλλα δύο του δήμου. Όπως λένε και αρκετοί συγκοινωνιολόγοι μόνη λύση είναι η απαγόρευση της κυκλοφορίας των οχημάτων τουλάχιστον στο ιστορικό κέντρο της Πάτρας και η ανάδειξη νέων εναλλακτικών μέσων μεταφοράς στην κατεύθυνση της πράσινης μετακίνησης.
Όνειρο μακρινό αυτό; Ίσως. Το ζήτημα όμως που μετράει πάνω στο θέμα του κυκλοφοριακού είναι η αλλαγή της νοοτροπίας μας.
(Οι φωτογραφίες είναι του Ανδρέα Αποσκίτη).
