Το Νταβός αναμένει την άφιξή της, ενώ η Γαλλία αποτελεί το επίκεντρο των προβληματισμών της. Επιλέγοντας να αποχωρήσει πρόωρα από το τιμόνι της ΕΚΤ, η Κριστίν Λαγκάρντ αναζητά έναν διαφορετικό ρόλο: την υπεράσπιση των αρχών της διεθνούς έννομης τάξης που φθίνει, απαλλαγμένη πλέον από τους αυστηρούς περιορισμούς που επιβάλλει ο ρόλος της κεντρικής τραπεζίτισσας. Ενώ στη Φρανκφούρτη κάθε της τοποθέτηση απαιτούσε εξαιρετική προσοχή, στο επόμενο επαγγελματικό της κεφάλαιο επιδιώκει να εκφράζεται δίχως δεσμεύσεις. Η αποχώρησή της από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν συνοδεύεται από επίσημη ανακοίνωση για το μέλλον της, στέλνει όμως ένα σαφές πολιτικό μήνυμα: υπάρχουν θέματα για τα οποία δεν μπορεί να τηρεί στάση ουδετερότητας, με κυριότερο την πατρίδα της. Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, η ίδια επικαλέστηκε τις γαλλικές εξελίξεις κατά την ενημέρωση των συνεργατών της. Στα 70 της χρόνια, η πρώην επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου προετοιμάζεται για μια νέα δημόσια δράση σε ένα περιβάλλον που αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό την ευρωπαϊκή ενοποίηση και τη συνεργασία μέσω κοινών κανόνων. Ενώ το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ φαντάζει ως ο επικρατέστερος προορισμός για τη νέα της θέση, η επόμενη πολιτική της παρέμβαση φαίνεται να στοχεύει στο Παρίσι.
Από τη Φρανκφούρτη προς το Νταβός
Η αποχώρηση της Κριστίν Λαγκάρντ από την ΕΚΤ έχει οριστεί για τον Φεβρουάριο, χωρίς η ίδια να έχει αποκαλύψει τα επόμενα βήματά της. Κατά την πρόσφατη συνέντευξη Τύπου, οι ερωτήσεις των δημοσιογράφων ήταν πιεστικές σχετικά με το αν θα επιδιώξει κάποιο αξίωμα στη Γαλλία, αν θα μεταπηδήσει στις Βρυξέλλες ή για ποιον λόγο παραιτείται σε μια συγκυρία όπου οι οικονομικές προοπτικές της Ευρώπης παρουσιάζουν κάμψη. Απέφυγε τις άμεσες απαντήσεις, περιοριζόμενη να δηλώσει πως η δράση και ο λόγος της μπορούν να συμβάλουν στην προάσπιση αξιών που θεωρεί σημαντικές. Όπως αναφέρει η WSJ, ανάμεσα στα σενάρια που εξετάζονται είναι η ανάληψη της ηγεσίας του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, του οργανισμού που συγκεντρώνει κάθε Ιανουάριο στο Νταβός την παγκόσμια ελίτ. Η Κριστίν Λαγκάρντ θεωρείται το πρόσωπο-φαβορί για τη μόνιμη ανάληψη της θέσης, με τη διαδικασία της ψηφοφορίας να τοποθετείται χρονικά πριν το τέλος του έτους. Αυτή τη στιγμή, τη διοίκηση ασκούν από κοινού ο Λάρι Φινκ της BlackRock και ο Ελβετός Αντρέ Χόφμαν, μετά την αποχώρηση του ιδρυτή Κλάους Σβαμπ το 2025.
Οι προκλήσεις στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ
Μετά από μια περίοδο εσωτερικών τριβών, οι υποστηρικτές της Κριστίν Λαγκάρντ στο Φόρουμ αναγνωρίζουν στο πρόσωπό της μια ηγετική μορφή με διεθνή ακτινοβολία και ικανότητα διαχείρισης ισχυρών προσωπικοτήτων. Ο οργανισμός έχει ανάγκη από ένα πρόσωπο που θα μπορεί να προσελκύει τους παράγοντες από τους οποίους εξαρτάται η χρηματοδότηση και η επιτυχία των ετήσιων συναντήσεων. Η Κριστίν Λαγκάρντ, ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου, διαθέτει το κατάλληλο δίκτυο επαφών. Ωστόσο, η υποψηφιότητά της δεν τυγχάνει καθολικής αποδοχής, καθώς ορισμένα μέλη θα προτιμούσαν ένα νεότερο πρόσωπο με άμεση εμπειρία στον επιχειρηματικό κλάδο και τεχνολογική κατάρτιση. Αν και συζητήθηκε η διενέργεια επίσημης διαδικασίας αναζήτησης ηγέτη, η ιδέα αυτή δεν προχώρησε. Για την ίδια, το Νταβός θα μπορούσε να αποτελέσει ένα διεθνές βήμα μακριά από τους περιορισμούς της νομισματικής πολιτικής, αν και το ερώτημα για τον ρόλο της στη Γαλλία παραμένει αναπάντητο.
Η Γαλλία και η πολιτική αβεβαιότητα
Η χώρα βιώνει έντονη αναταραχή, με βίαιες διαδηλώσεις νεολαίας και αστάθεια στην αγορά ομολόγων. Οι προεδρικές εκλογές του 2027, που θα σηματοδοτήσουν τη διαδοχή του Εμανουέλ Μακρόν, εντείνουν το κλίμα αβεβαιότητας. Η WSJ επισημαίνει τη Μαρίν Λεπέν και τον Ζαν-Λικ Μελανσόν ως τους βασικούς διεκδικητές, υπογραμμίζοντας τις ανησυχίες των οικονομολόγων για τις δημοσιονομικές επιπτώσεις των προγραμμάτων τους. Η Κριστίν Λαγκάρντ έχει εκφράσει την επιθυμία της να συμμετάσχει στον δημόσιο διάλογο, αν και έχει διαψεύσει τα σενάρια περί δικής της υποψηφιότητας για την προεδρία. Η ηλικία της αποτελεί έναν από τους λόγους της επιφυλακτικότητάς της, καθώς σε πρόσφατη συνέντευξή της αναγνώρισε τις απαιτήσεις σε αντοχή και προσωπικές θυσίες που συνεπάγεται μια τέτοια θέση. Ο Ερβέ Μορέν, πρόεδρος της περιφέρειας της Νορμανδίας και φίλος της, πιστεύει ότι η παρέμβασή της θα είχε σημαντική αξία, αν και άλλοι αμφιβάλλουν για το αν το διεθνές της κύρος μεταφράζεται σε εγχώρια πολιτική επιρροή.
Το βάρος της εικόνας και του παρελθόντος
Έχοντας περάσει το μεγαλύτερο διάστημα των τελευταίων 15 ετών στο εξωτερικό, η Κριστίν Λαγκάρντ διατηρεί μια εικόνα απομακρυσμένη από την καθημερινότητα των Γάλλων ψηφοφόρων, παρά τις τακτικές επισκέψεις της. Παρά τη μεσοαστική της καταγωγή, το κοινό τη συνδέει με την οικονομική ελίτ, την καριέρα της στη δικηγορία και την πολυτελή της εμφάνιση. Πριν την ενασχόλησή της με την πολιτική, εργάστηκε για είκοσι χρόνια ως δικηγόρος, φτάνοντας στην ηγεσία της Baker McKenzie. Στο παρελθόν της περιλαμβάνεται και η θητεία της ως υπουργός Οικονομικών επί προεδρίας Νικολά Σαρκοζί, ενώ το 2016 είχε κριθεί ένοχη για αμέλεια σε υπόθεση αποζημίωσης, χωρίς όμως να της επιβληθεί ποινή. Ο Μουτζτάμπα Ραχμάν της Eurasia Group εκτιμά πως η διεθνής της σταδιοδρομία δεν αρκεί για να προσφέρει λύσεις στα τρέχοντα προβλήματα της Γαλλίας.
Μια αποχώρηση με πολιτικό αντίκτυπο
Η πρόωρη παραίτηση της Κριστίν Λαγκάρντ προκαλεί ήδη αντιδράσεις, με στελέχη από το σύνολο του πολιτικού φάσματος να την κατηγορούν ότι στερεί από τον μελλοντικό πρόεδρο της Γαλλίας τη δυνατότητα να παρέμβει στη διαδοχή της στην ΕΚΤ. Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν συνέδεσε την κίνησή της με την κριτική ότι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί παρακάμπτουν τη λαϊκή βούληση, ενώ ο Ζαν-Φιλίπ Τανγκί, στενός συνεργάτης της Μαρίν Λεπέν, κάλεσε σε κινητοποιήσεις. Η αντιπαράθεση αυτή αναδεικνύει τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει στο επόμενο εγχείρημά της. Η Κριστίν Λαγκάρντ επιδιώκει μεγαλύτερη ελευθερία λόγου σε έναν κόσμο που αμφισβητεί έντονα τους θεσμούς τους οποίους υπηρέτησε. Το στοίχημά της παραμένει αν θα υπάρξει ακροατήριο πρόθυμο να την ακούσει, καθώς, όπως η ίδια παραδέχθηκε, πλέον αισθάνεται ελεύθερη να εκφράσει ορισμένες απόψεις της.
