Του Γιώργου Καρβουνιάρη
Δημοσιογράφος, Αν. Γραμματέας Τομέα Επικοινωνίας ΠΑΣΟΚ
Συμπληρώνοντας πλέον επτά χρόνια στην εξουσία, η σημερινή κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με το βαρύτερο τίμημα της πολιτικής της, τη συνολική αποδόμηση των υποσχέσεών της. Όταν τα εσωτερικά αδιέξοδα άρχισαν να συσσωρεύονται, η κυβερνητική παράταξη επιστράτευσε ως έσχατο επιχείρημα συμψηφισμού το γνωστό φοβικό δίλημμα: «Ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο στις 3 τα ξημερώματα;». Προσπάθησε έτσι να πείσει τους πολίτες ότι, παρά τις αποτυχίες στην καθημερινότητα, η εξωτερική πολιτική αποτελούσε το δικό της «προνομιακό γήπεδο» στιβαρότητας και διεθνούς κύρους.
Σήμερα, η ίδια η πραγματικότητα γκρεμίζει και αυτό το τελευταίο οχυρό επικοινωνίας. Η κυβέρνηση αποδεικνύεται επικίνδυνα ανεπαρκής ακόμη και εκεί που ισχυριζόταν ότι κατείχε το μονοπώλιο της σοβαρότητας. Το τηλέφωνο των 3 τα ξημερώματα χτυπάει επίμονα, αλλά στην Αθήνα επικρατεί αμηχανία και απουσία στρατηγικής.
Διεθνής απομόνωση και γεωπολιτική υποχώρηση
Στα εθνικά μας θέματα, η πολιτική του «δεδομένου και προθύμου συμμάχου» έπειτα από επτά χρόνια έχει φέρει σοβαρές υποχωρήσεις. Το Τουρκολυβικό Σύμφωνο παραμένει μια ζωντανή απειλή που η ελληνική διπλωματία απέτυχε να ανατρέψει, την ώρα που η Άγκυρα συστηματικά χτίζει ένα επικίνδυνο τόξο επιρροής στα Βαλκάνια, από τη Βουλγαρία και τη Βόρεια Μακεδονία μέχρι την Αλβανία, περικυκλώνοντας διπλωματικά τη χώρα μας. Η «φιλική» Αίγυπτος και οι εξελίξεις γύρω από το καθεστώς της ιστορικής Μονής του Σινά αποδεικνύουν ότι οι προσωπικές σχέσεις και τα επικοινωνιακά σύμφωνα δεν εγγυώνται τα εθνικά και θρησκευτικά μας συμφέροντα, όταν απουσιάζει η ουσιαστική διεκδίκηση.
Η υποτελής πρόσδεση στις ΗΠΑ στερεί από την Αθήνα κάθε διαπραγματευτικό κεφάλαιο, καθώς η χώρα προσφέρει τα πάντα χωρίς να διεκδικεί ουσιαστικά ανταλλάγματα ή εγγυήσεις ασφαλείας. Η ταύτιση με την κυβέρνηση Νετανιάχου, (όχι η συμμαχική σχέση με το Ισραήλ, όπως προσπαθεί σκόπιμα να προκαλέσει σύγχυση η κυβέρνηση) και η τυφλή υποστήριξη σε μια πολιτική που θα καταγραφεί στην ιστορία για την τραγωδία και την εθνοκάθαρση στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, τραυματίζει το ηθικό πλεονέκτημα της Ελλάδας και αποκόπτει τη χώρα από τις ιστορικές της γέφυρες φιλίας με τον Αραβικό Κόσμο.
Επτά χρόνια μετά: οικονομία, διαφθορά και κοινωνικό κράτος στο ναδίρ
Αν στην εξωτερική πολιτική το «προνομιακό γήπεδο» αποδείχθηκε ορθάνοιχτο, στο εσωτερικό μέτωπο η επταετής διακυβέρνηση αφήνει πίσω της συντρίμμια. Η αγοραστική δύναμη βρίσκεται στον πάτο της Ευρώπης, αφού η οικονομία των υπερκερδών για τους λίγους έχει γονατίσει τη μεσαία τάξη. Η Ελλάδα κατατάσσεται σταθερά στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης σε πραγματικούς μισθούς, την ώρα που η αισχροκέρδεια και η στεγαστική κρίση διαλύουν τα νοικοκυριά.
Από τα σκάνδαλα των παρακολουθήσεων μέχρι τις αλόγιστες απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων, η διαφθορά και η διαπλοκή έχουν αγγίξει επίπεδα που ξεπερνούν κάθε άλλη εποχή στην ελληνική ιστορία. Η εγκληματικότητα μαστίζει τις γειτονιές, με την αστυνόμευση να εξαντλείται σε επικοινωνιακά σόου αντί για την ουσιαστική προστασία του πολίτη. Έπειτα από επτά χρόνια συστηματικής υποχρηματοδότησης, το ΕΣΥ καταρρέει, μετατρέποντας τη φροντίδα υγείας σε προνόμιο μόνο για τους πλούσιους, ενώ η δημόσια παιδεία απαξιώνεται καθημερινά. Αυτή η κυβέρνηση έκλεισε τον κύκλο της και είναι πλέον επικίνδυνη.
Η εναλλακτική προοπτική: το ΠΑΣΟΚ ως εγγυητής της αλλαγής
Απέναντι σε αυτή τη συνολική κατάπτωση, η κοινωνία δεν χρειάζεται άλλες δικαιολογίες. Χρειάζεται μια σοβαρή, προοδευτική και πατριωτική πρόταση διακυβέρνησης. Το ΠΑΣΟΚ αποτελεί σήμερα τη μόνη πολιτική δύναμη που διαθέτει τόσο το ολοκληρωμένο, κοστολογημένο πρόγραμμα όσο και τα έμπειρα, αξιόπιστα στελέχη για να εγγυηθεί την επιστροφή της χώρας στην κανονικότητα, την αξιοπρέπεια και τη θεσμική σοβαρότητα.
Προτείνει μια υπερήφανη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, με επαναφορά της Ελλάδας ως πρωταγωνιστή στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, αποκατάσταση των ιστορικών σχέσεων με τον Αραβικό Κόσμο, ενεργό ρόλο στην Ε.Ε. και τέλος στην τακτική του «δεδομένου» συμμάχου. Προτείνει μια δίκαιη οικονομία που ενισχύει την αγοραστική δύναμη, με ουσιαστική πάταξη της αισχροκέρδειας, αύξηση των πραγματικών μισθών μέσω συλλογικών συμβάσεων, μείωση των έμμεσων φόρων και προστασία της κύριας κατοικίας. Προτείνει την αναγέννηση του κοινωνικού κράτους, με ισχυρό, δωρεάν ΕΣΥ με πόρους από το Ταμείο Ανακάμψης, στήριξη του δημόσιου σχολείου και πανεπιστημίου και εμπέδωση της αληθινής ασφάλειας σε κάθε γειτονιά. Και προτείνει την αποκατάσταση της διαφάνειας, με ισχυροποίηση των ανεξάρτητων αρχών, διαφάνεια στο δημόσιο χρήμα και μηδενική ανοχή στη διαπλοκή.
Τα επτά χρόνια ήταν υπέραρκετα για να φανεί η αλήθεια. Η αλλαγή πορείας είναι πλέον εθνική και κοινωνική αναγκαιότητα. Το ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμο να αναλάβει την ευθύνη και να προσφέρει στους πολίτες τη σιγουριά, την προοπτική και την υπερηφάνεια που δικαιούνται.
